X
تبلیغات
وبلاگ تخصصی سیستم های اعلام حریق

وبلاگ تخصصی سیستم های اعلام حریق

The Professional Blog Of Fire Alarm System

http://firekala.com


جهت  مشاوره ی خرید ، طراحی ، کارشناسی فنی، نصب و راه اندازی سیستم های اعلام و اطفای حریق ، سیستم های اعلام  هشدار سرقت ، دوربین های مدار بسته، سیستم های کنترل تردد و شبکه های کامپیوتری با برندهای زیر با ما در تماس باشید: 

Fire Alarm System:

INIM
Siemens
Notifier
Mavili
C-Tech
Apollo
GST
Horing
Zeta
GE
GENT
Hochiki
Scame
Kidde 
kentec
technofire
... 

Fire Fighting System:

Aerosol
Viking
Tyco
Rotarex
Seodeux
Eusebi Impianti
...

CCTV:

Siemens
Sony
Dallmeier
...

Other Security System:

Technoalarm
Paradox
DSC
...

 

09363036877 شفیعی
shafieework@gmail.com

 

برچسب‌ها: مشاوره و راه اندازی سیستم های حفاظتی
+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 


حمید شفیعی

همین ماشین­های الکتریکی که تا به این اندازه به آرامش و رفاه بشر کمک کرده است در صورت استفاده و نگهداری غیر صحیح می­تواند جان انسان­ها را تهدید کند و خسارات مالی فراوان ایجاد کند. ماشین­های الکتریکی (ترانس­ها، مولدها و موتورها) گاه به جای این که کاری برای ما انجام دهند، کار دستمان می­دهند. این که در یک کارگاه یا کارخانه تاکنون حریقی اتفاق نیفتاده است لزوما دلیل بر ایمنی آن مکان نیست. فراموش نکنیم که آتش­سوزی­های بزرگ گاه فقط یکبار رخ می­دهند و همه چیز را با خود می برند. آتش سوزی در ترانسفورماتور­های روغنی و آتش سوزی ناشی از اضافه بار و جرقه زنی برخی موتورها و مولدها در مناطق خطر از مهمترین عوامل حریق ناشی از ماشین­های الکتریکی می­باشند. حریق در نیروگاه­ها، خطوط انتقال و پست­ها گاه اجتناب ناپذیر می­باشد و موجب قطع ارائه­ی خدمات به مشتریان می­شود. حداقل کردن زمان قطع از اولویت­های شرکت­های توزیع برق می­باشد. استفاده از سیستم­های اعلام و اطفای حریق به کاهش زمان قطع کمک شایانی خواهد کرد.

·         آتش سوزی در ترانسفورماتور­ها:

ترانسفورماتورهای قدرت در پست­های انتقال و توزیع بیشترین سهم سرمایه گذاری را به خود اختصاص داده اند. با توجه به این که ضررهای ناشی از خروج یک ترانسفورماتور از شبکه می­تواند حتی به چندین میلیون دلار هم برسد لذا شناخت خطراتی که ممکن است عملکرد ترانس را دچار اختلال سازد و یا به سایر بخش­های شبکه آسیب برساند اهمیت حیاتی دارد.

-          امروزه در توان­های پایین اکثرا از ترانسفورماتورهای خشک استفاده می­کنند که به جای استفاده از روغن در آن­ها از صمغِ ریختگی استفاده می­شود اما در توان­های بالا ناگزیر به استفاده از ترانسفورماتورهای روغنی هستیم. در این گونه موارد باید ترانسفورماتورها را در محلی نصب کنیم که در صورت آتش­سوزی به افراد و تاسیسات دیگر صدمه نزند. روغن ترانسفورماتور یک ترکیب هیدروکربنی و از مشتقات نفتی است و گاهی به علت قوس ناشی از اضافه ولتاژ، اضافه بار، اتصال کوتاه، پایین آمدن سطح روغن، وجود رطوبت یا اسید در آن و یا خرابی بوشینگ و با کاهش مقاومت عایقی دچار حریق می­شود.اما این حریق چگونه رخ می­دهد؟ دمای زیاد قوس، روغن را تجزیه می­کند. بخارات روغن و گازهای مشتق شده در محفظه­ی ترانس جمع می­شوند و زمانی که منافذ خروجی پاسخگوی خروج این گازها نباشند باعث انفجار استیلنی یا هیدروژنی می­شود که پرتاب قطعات و آتش گرفتن روغن را در پی خواهد داشت. روغن ترانسفورماتور در حال حاضر بهترین گزینه برای کاربردهای عایقی و خنک کنندگی در توان­های بالا است و به دلیل احتمال بالای حریق باید از رسیدن آن به نقطه­ی اشتعال جلوگیری کنیم. درجه حرارتی که در آن گازهای جمع شده در بالای روغن در محفظه­ی ترانس شعله­ور می­گردد را نقطه­ی اشتعال می­گویند. روغن باید عاری از رطوبت و ناخالصی باشد (یا به اصطلاح خشک باشد) تا استقامت دی الکتریک و ولتاژ شکست عایقی آن کاهش نیابد. در ترانسفورماتورهای روغنی ما ناچار به استفاده از سیستم­های خنک کننده هستیم اما اگراین سیستم­های خنک کننده نتوانستند وضعیت پایدار ماشین را حفظ کنند ناچار به استفاده از رله­ها و وسایل حفاظتی خاص خواهیم بود. لازم به ذکر است که امروزه در بعضی از نیروگاه­های خاص، ترانسفورماتور­های خشکِ توان بالا هم به کار گرفته شده است اما آتش سوزی در ترانسفورماتورها فقط به دلیل استفاده از روغن نبوده و باید همواره مسائل حفاظتی را مد نظر داشت. خطا در شبکه و عمل نکردن سیستم­های حفاظتی، شکست عایقی و سوختن عایق کابل­ها، زلزله، تابش بیش از حد خورشید، خرابکاری، بی احتیاطی، بمباران هوایی دشمن و... می­توانند از عوامل این گونه حریق­ها باشند. دلایل بروز حریق در پست­ها را می­توان به ترتیب از ناحیه­ی ترانسفورماتورها، ترانسفورماتورهای جریان، اتاق کلیدها و کلیدهای روغنی، راکتورها، خازن­ها، ساختمان کنترل، گالری و کانال کابل­ها، برقگیر، اتاق دیزل ژنراتور اضطراری و ... دانست. جالب اینجاست که بروز حریق در این موارد عموما از ناحیه­ی تجهیزات و تاسیسات است و خطای انسانی کمتر در آن دخالت دارد. اما با این اندازه احتمال ایجاد حریق در پست­ها چقدر باید در زمینه­ی حفاظت سرمایه گذاری کرد؟ غالبا 0.5 تا 2 درصد قیمت تمام شده­­ی پست را صرف مسائل حفاظتی می­کنند.

·         خنک سازی ترانسفورماتورها:

یکی از راه­های جلوگیری از حریق در ترانسفورماتورها انتخاب ترانسفورماتور متناسب با توان است. در صورتی که از ترانسفورماتوری در توان بالاتر از توان نامی خود استفاده شود مسلما امکان ایجاد حریق وجود خواهد داشت.

انواع سیستم­های خنک سازی ترانسفورماتورهای روغنی متناسب با توان مورد نیاز:

1-      سیستم (Oil Natural-Air Natural) (در ترانسفورماتورهای با توان کم تا 30 مگاولت آمپر): هوا به طور طبیعی با سطح خارجی رادیاتور در تماس است و گردش روغن در ترانسفورماتور نیز به صورت طبیعی است یعنی روغن گرم بالا می­رود و روغن سرد جای آن را می­گیرد.

2-      سیستم (Oil Natural-Air Force) (در ترانسفورماتورهای با توان بین 30 تا 60 مگا ولت آمپر): گردش روغن به صورت طبیعی است اما فن­های نصب شده روی بدنه­ی رادیاتورها تماس بدنه با هوای خارج را افزایش می­دهند.

3-      سیستم (Oil Force-Air Force) (در ترانسفورماتورهای با توان بیش از 60 مگا ولت آمپر): گردش روغن در داخل ترانسفورماتور به کمک فن تسریع می­یابد تا سرعت انتقال حرارت بیشتر شود. فن­ها هم همچنین تماس بدنه­ی رادیاتورها با هوا را افزایش می­دهند.

4-      سیستم (Oil Force-Water Force) (در ترانسفورماتورهای با توان بیش از 60 مگا ولت آمپر): ابتدا روغن توسط پمپ از بالای ترانسفورماتور وارد رادیاتور می­شود تا پس از عبور از آن از پایین رادیاتور وارد ترانسفورماتور گردد. آب خنک کنندگی هم در رادیاتور در خلاف مسیر روغن در رادیاتور وارد ترانسفورماتور می گردد.

5-      سیستم (Oil Directed-Water Force) (در ترانسفورماتورهای با توان بیش از 60 مگا ولت آمپر): به منظور کاهش هر چه بیشتر دمای سیم پیچ­ها و هسته­، روغن را توسط پمپ با فشار و جهت مناسب از قسمت تحتانی تانک ترانسفورماتور به داخل سیم پیچ­ها و هسته هدایت می­کنند. ضمنا مکانیزم به کار گرفته شده در سیستم OFWF در این روش هم به کار گرفته می­شود.

معمول ترین خاموش کننده برای حریق­های ترانسفورماتور، آب است اما اگر از این روش استفاده کنیم باید ابتدا رله­ها، برق ترانس را قطع کرده باشند.

·         تذکرها و هشدارها:

-          نصب ترانسفورماتورهای روغنی در فضاهای بسته مانند ساختمان­ها ممنوع است.

-          اگر آتش­سوزی ترانسفورماتورها را از دسته­ی B (کلاس B) حریق­­­ها بدانیم بهترین روش مبارزه با آن استفاده از پودر شیمیایی (بی کربنات سدیم یا بی کربنات پتاسیم یا مونوآمونيوم فسفات) و گاز CO2 است.

-          احداث سد کننده­های آتش در اطراف ترانس­های توان بالا کمک شایانی به کاهش تلفات ناشی از آتش سوزی خواهد کرد. این سد کننده­ها می­توانند دیوارهای بتونی، آجر، ورقه­های فولاد، بتون مسلح و .... باشند.

-           بررسی دوره­ای سلامت رله­های REF، بوخهلتس، تانک پروتکشن، فشار شکن و ... و بررسی دوره­ای سایر اجزا مانند فن ترانس، برقگیرها و ... ضروری می­باشد.

-          تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از آشکارسازی امواج صوتی ناشی از وقوع تخلیه­ی جزئی در ترانسفورماتور که در اثر حباب­های گاز محفظه­ی روغن به وجود می آیند یک روش تشخیص خطر برای پیشگیری از انفجار ترانسفورماتور است.

-          چاله­ی تخلیه­ی روغن و آب حتما باید در پست­ها پیش بینی شود. چون بعد از شکست تانک و خاموش شدن آتش، روغن و آب باید در جایی مهار شوند.

-          ترانسفورماتورها و ریکتیفایرهای جوشکاری نیز در صورت مشکلات فنی و یا استفاده­ی غیر صحیح می­توانند باعث حریق شوند. (مخصوصا در جوشکاری خودروها، محفظه­های سوخت و جوشکاری در مناطق حاوی گازهای قابل اشتعال)

·         سیستم­های اعلام و اطفای حریق در ترانسفورماتورها: در اتاقک هر دستگاه ترانسفورماتور تعدادی آشکارساز حرارتی (دتکتور حرارتی) قرار می­دهیم. مثلا اگر سیستم اعلام حریق کانونشنال (معمولی) باشد و تعداد دتکتورها شش عدد باشد. آن را در دو زون (ناحیه) سه تایی قرار می­دهیم. در صورتی که یک دتکتور تا سه دتکتور یک زون فعال شود آلارم در تابلو کنترل محلی سیستم اطفای حریق ترانس­ها فعال می شود و نیز آژیر به صدا در می آید. اگر یک دتکتور از یک زون و دتکتور دیگر از زون دوم فعال شود سیستم اتوماتیک اطفای حریق فعال می شود. برای تشخیص حریق در تاسیسات برقی علاوه بر دتکتورهای حرارتی از دتکتورها و حسگرهای زیر نیز استفاده می شود:

-          دتکتورهای دودی

-          دتکتورهای شعله

-          دتکتورهای گازی (دتکتورهای گازی بسته به نوع گاز می توانند عملکردهای مناسبی قبل  و یا در آستانه­ی شکل گرفتن حریق داشته باشند.)

-           دتکتورهای حرارتی خطی (Linear Heat Detector) ( برای حفاظت ترانس استفاده کرد که هم نصب آن­ها ساده­تر است و هم می­تواند گاها فاصله­ی حریق تا مرکز کنترل را تشخیص دهد. )

-          سنسور دمای نقطه داغ (Hot spot temperature sensor)

-          سنسور دمای روغن بالا

-          سنسور موج فشار ناگهانی (Sudden pressure surge sensor)

برای جلوگیری از خطا، عملکرد دو سنسور با هم را مبنای عملکرد سنسور اطفا قرار می­دهند.

·         آتش سوزی در موتورها و مولدها:

دلایل حریق در موتورها و مولدها:

1-      جرقه زنی

2-      اضافه بار

3-      اتصال کوتاه

می دانیم که موتورها و مولدهایDC ، موتورهای القایی روتور سیم پیچی، موتورهای یونیورسال و بعضی دیگر از موتورهای الکتریکی به علت عمل کموتاسیون جرقه تولید می­کنند. این جرقه­ها در مناطق حاوی گازهای قابل انفجار باعث انفجار و آتش سوزی­های شدید می­شوند. در صورتی که ماشین­های الکتریکی در بار نامی خود کار نکنند و جریان بیش از جریان نامی از سیم پیچ­های آن­ها بگذرد گرمای زیاد عایق را از بین برده و باعث اتصال کوتاه در سیم پیچ­ها می­شود و در این حالت اگر رله­های اضافه بار و یا اتصال کوتاه عمل نکنند احتمال ایجاد حریق در شبکه­ی برق خانگی نیز وجود خواهد داشت.

تذکرها و هشدارها:

-          یکی از دلایل حریق در مولدها (ژنراتورها) رعایت نکردن ایمنی در هنگام ریختن سوخت می­باشد.

-          کابل­ها در صورتی که دچار اضافه جریان شوند و رله­ها عمل نکنند. عایق­ آن­ها که عموما PVC می­باشد دچار حریق می شود. در نتیجه در نواحی با احتمال حریق بالا باید از کابل­های مقاوم در برابر حریق استفاده کرد.

-          آتش­سوزی ناشی از مدارهای الکتریکی و الکترونیکی جزء دسته­ی C حریق­ها (کلاسC) می­باشد و باید توسط گاز CO2 یا ترکیبات هالن (Halon) خاموش گردد. در نتیجه استفاده از سیستم پاشیدن آب به صورت اتوماتیک (sprinkler یا water spray) و سیستم­های آب آتش نشانی دیگر تنها زمانی مجاز خواهد بود که قبل از آن رله­هایی جریان تغذیه را قطع کرده باشند.

-          در اتاق­های کنترل به علت انبوهی کابل­های کنترل و قدرت، احتمال حریق زیاد است. اتاق کنترل بهتر است که دو راه خروج داشته باشد و درهای آن به سمت بیرون باز شود. چون کابل­های به کار رفته در این اتاق­ها اکثرا کندسوز هستند و حرارت زیادی تولید نمی­کنند برای بالا بردن حساسیت عموما از دتکتورهای دودی استفاده می­کنند. دتکتورها برای اطمینان بیشتر در دو زون به صورت کراسینک قرار می­گیرند تا تنها در صورت اعلام حریق از دو طرف، سیستم اطفا فعال شود. (در کلیدخانه، باطری خانه و دیزل خانه نیز تقریبا طراحی سیستم اعلام و اطفا به همین منوال است.)

-          کابل­ها را می­توان با روش­هایی در برابر حریق محافظت کرد: محفاظت از کانال کابل­ها، دفن مستقیم کابل، قرار دادن مانع (سد کننده) بین سینی کابل­ها و در ورودی و خروجی کانال­ها، قرار دادن تهویه در کانال­ها، ممانعت در برابر ورود مواد قابل احتراق مانند روغن به کانال و ... . (برای آشکارسازها باید از کابل­های مقاوم در برابر حریق استفاده کرد. ضمنا کابل­های تشخیص و اعلام حریق باید از کابل­های قدرت جدا شوند.)

-          چون گاز CO2 خود نیز خطرناک است. در مکان­هایی که سیستم اطفا وجود دارد باید آژیر و چرا­غ­ها گردانی هم برای اطلاع رسانی نسبت به فعال شدن سیستم اطفا وجود داشته باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

                                                                                           حمید شفیعی

 مبحث حریق در مراکز آموزشی به رغم اهمیت بسیار، آن طور که باید مورد بررسی قرار نگرفته است. با توجه به این که مراکز آموزشی بر خلاف مراکز صنعتی، مسکونی و غیره در برگیرنده­ی جمعیتی کم سن و سال، کم تجربه و آموزش ندیده می­باشد می­بایست قوانین سختگیرانه تری برای آن در نظر گرفت.  یک جستجوی ساده در صفحات وب خبرهای تلخی از آتش سوزی در مدارس را در ذهن ما تداعی خواهد کرد. حادثه­­های آتش سوزی در مدارس درودزن، چابهار، سروستان و... گاهی برای مدتی هم که شده توجه­ها را به سمت ایمنی در مدارس بالا می برد اما متاسفانه با وجود تلاش­هایی، باز هم با گذشت زمان حادثه­های مشابه تکرار می­شود. مسلما مسئولیت بخشی از این حادثه­ها را می توان به گردن کمبود اعتبارات انداخت. اما کسی منکر این قضیه نخواهد بود که بخش مهمی از این حادثه­ها به دلیل ضعف قوانین مرتبط به ساخت و ساز و رسیدگی به ساختمان­ها، عدم آگاهی و کم توجهی است. در آموزش و پرورش نوین، امنیت و سلامت فیزیکی مراکز آموزشی و حتی آرامش خاطر از ایمن بودن مراکز (عدم استرس), یکی از عوامل مهم در آماده سازی محیط آموزشی می باشد که توجه به این امر به بهبود بازدهی سیستم آموزش و پرورش هم کمک خواهد کرد.ایمنی: مصون و محفوظ بودن، سلامت و بهداشت کلیه­ی افرادی که به نحوی در محیط کار فعالیت می­کنند.مراکز آموزشی: نهادهایی که برای تربیت و آموزش افراد جامعه تاسیس شده­اند و می­توانند در حوزه­های آموزش عمومی، فنی، ورزشی و غیره فعالیت داشته باشند. اغلب مراکز آموزشی به تربیت و آموزش نیروی نوجوان و جوان جامعه می پردازند. مهد کودک ها، مدارس ابتدایی، سالن های ورزشی، دبیرستان ها و دانشگاه ها از عمده ترین مراکز آموزشی در جامعه به حساب می آیند. در این مقاله سعی می کنیم بیشتر به ایمنی در مدارس بپردازیم. حادثه: رخدادی غیرعمد است که به طور غیر منتظره­ای اتفاق می­افتد و باعث خسارات مالی و یا صدمه­ی جانی می­شود. حریق: عبارتست از سوختن شدید مواد سوختنی با آتشی ناخواسته و از کنترل خارج شده که معمولا با دود و حرارت و نور زیاد توام است.روش های مبارزه با حریق: پیشگیری مسلما همواره بهترین روش خواهد بود اما در صورت بروز حادثه به کارگیری سیستم­های اطفای حریق دستی (کپسول­های آتش نشانی و ...) و اتوماتیک  (آب پاش­های خودکار و ....) بسته به شرایط می تواند مفید واقع شود.

·         دلایل حریق در مدارس:

1-      سهل انگاری و یا ناآگاهی پرسنل مدرسه در استفاده و نگهداری سیستم های گرمایشی (عدم نگهداری صحیح شوفاژ خانه­ها، عدم کنترل بست­ها، شلنگ­ها و شیرهای گاز و ...)

2-      سیستم های گرمایشی نامناسب و پر خطر در برخی مدارس (بخاری­های نفتی روباز و غیر استاندارد، چراغ­های نفتی (علاءالدين) و...)

3-      مشکلات فنی در سیم کشی و تجهیزات برقی مدارس و یا استفاده­ی غیر صحیح از آن­ها (استفاده نکردن از پریزهای محافظ دار، محکم نبودن پایه­های بخاری و ...)

4-      معیوب شدن سیستم­های الکتریکی و گرمایشی به مرور زمان و عدم تعویض و بهینه سازی آن­ها

5-      خطاهای شخصی توسط پرسنل و دانش آموزان در محیط های آزمایشگاهی و کارگاهی

6-      حوادث ناگهانی و غیر قابل پیش بینی (انتقال حریق از نواحی مجاور، صاعقه و ...)

·          عوامل زیر در امنیت یک مرکز آموزشی در برابر حریق موثر می باشند:

1-      مکان مرکز (مراکز آموزشی نباید به مراکز خطر مانند انبارهای قابل اشتعال و غیره نزدیک باشند و خود نیز حتی الامکان نباید حاوی این انبارها باشند)

2-      ساختمان مرکز (ساختمان مراکز آموزشی باید ویژگی­های خاص کاربری خود را داشته باشد. به عنوان مثال با توجه به تحقیقات به عمل آمده در گروه­های توسعه و تجهیز مدارس در صورت مسدود شدن درب اصلی کلاس در زمان حریق، پنجره­ها مکان امنی برای خروج اضطراری نخواهند بود. چون عموما پنجره­های طبقات اول و هم کف نرده دار و پنجره­های طبقات بالاتر احتمال خطر بالایی دارند، لزوم وجود دو درب در دو سوی کلاس درس احساس می شود.)

3-      نیروهای آموزش دیده ی مرکز (پرسنل مدرسه و دانش آموزان باید در برنامه­های موثر و عملی به طور متوالی و منظم نسبت به خطرات حریق در مدارس از طریق برگزاری دوره­های آموزشی و یا اطلاع رسانی­های دیگر به آگاهی کافی دست یابند. )

4-      تجهیزات مناسب و استاندارد در محیط (تجهیزات به کار رفته در مدارس باید طوری طراحی شوند که از گسترش حریق جلوگیری کرده و ممانعتی در برابر خروج دانش آموزان از محوطه ی خطر ایجاد نکنند.)

5-      تجهیزات حفاظتی مناسب و استاندارد (سیستم های حفاظتی کارا و مناسبی که به دلیل خطاهای مکرر، توسط پرسنل مدرسه غیر فعال نشده باشند. لازم به توضیح است که یک سیستم حفاظتی غیر کارا خود می تواند عامل ایجاد خطر باشد. فرض کنید بدون آن که حریقی اتفاق افتاده باشد آژیرهای خطر به صدا در آمده باشند و بر اثر خروج اضطراری دانش آموزان برای آن ها مشکلاتی به وجود آورد و یا باعث اختلال در سیستم آموزشی بشود.)

·         مناسب ترین روش مبارزه با حریق در مراکز آموزشی:

در صورت وجود پرسنل خبره و آموزش دیده و با توجه به کمبود اعتبارات مراکز آموزشی سیستم های اطفای دستی می تواند گزینه­ی مناسبی باشد اما با صرف هزینه­های بیشتر سیستم­های اطفای حریق اتوماتیک (شبکه­ها­ی بارنده­ی خودکار) در صورت سلامت مدار، بسیار کاراتر می­باشند.

·         تدابیر، راهکارها و پیشنهادها:

-          بخش­های مختلف مدرسه ( کلاس­ها، کارگاه­ها، آزمایشگاه­ها، کتابخانه­ها، نمازخانه­ها، راهروها، محوطه­های ورزشی و غیره) می بایست مجهز به تجهیزات اعلام و اطفای حریق،  سیستم اتصال به زمین (Earting) و جعبه­های کمک های اولیه باشند.

-          درب­های خروجی کلاس­های درس و راهروها حتما باید به سمت بیرون باز شوند تا خروج دانش آموزان به سادگی صورت گیرد. (تمام درب­های واقع در راه خروج باید از نوع لولایی باشند که بر پاشنه می­چرخند و دستکم باید 80 سانتی متر عرض داشته باشند.)

-          استفاده از هر گونه قفل یا وسیله­ی سد کننده در مسیرهای خروج که مانع فرار به موقع شود ممنوع می باشد. (در مواردی که برای درب­ها قفل پیش بینی می شود باید از نوع ساده انتخاب شده و باز کردن آن مهارت و تلاش خاصی لازم نداشته باشد و از داخل همه توانایی باز کردن آن را داشته باشند)

-          فضاهای مورد استفاده­ی کودکان پیش دبستانی و دانش آموزان سال اول دبستان باید فقط در تراز تخلیه و اتاق­های مورد استفاده دانش آموزان سال دوم دبستان، حداکثر یک طبقه بالاتر از تراز تخلیه­ی خروج واقع شوند.

-          اماکن خطر در مدرسه شناسایی شده و نسبت به علائم هشدار دهنده اقدام شود.

-          لزوم فرهنگ سازی  (آموزش های تئوری، چاپ بروشور، نصب علائم راهنما و ...) در استفاده از تجهیزات اعلام و اطفای حریق در مدارس برای جلوگیری از شکستن و معیوب شدن تجهیزات و خاموش کردن سیستم ها به علت اعلام خطرهای اشتباه مکرر.

-          لزوم بررسی سلامت سیستم های حفاظتی طبق برنامه های زمانبندی ارائه شده توسط شرکت های مجری. (بازدیدهای هفتگی، تست­های شش ماهه و سالیانه)

-          آشکارسازهای دودی (دتکتورهای دودی) در هر دو نوع یونیزاسیون و فتوالکتریک (نوری) برای مدارس مناسب تر از آشکارسازهای حرارتی و غیره می باشند. (نوع یونیزاسیون امروزه به دلایل زیست محیطی کمتر مورد توجه قرار می گیرد).

-          بعضی سیستم­های اعلام حریق را می توان به گونه ای برنامه ریزی کرد که ابتدا پرسنل مدرسه از وجود حریق آگاه شوند تا خروج دانش آموزان را مدیریت کنند. در این گونه موارد قبل از این که صدای آژیر خطر به صدا درآید، پنل یا ریپیترهای اتاق های کنترل که معمولا در مدارس در نزدیکی اتاق مدیریت قرار می گیرند خطر را اعلام می کنند.

-          روی فیوزهای تابلوهای برق برچسبِ مکانی بزنید که در هنگام حادثه بتوانید در زمان کمی کنترل منطقه­ی حریق را در دست بگیرید و میزان خسارت را کاهش دهید.

-          مدارس باید مجهز به سیستم قطع گاز اضطراری باشند.

-          می­توان همزمان با انجام مانورهای زلزله، مراسم صبح گاه­ و غیره در مدرسه در مورد خطرات حریق و نکات ایمنی مربوط به آن اطلاع رسانی کرد. برای این کار می­توان از کارشناسان آموزش و پرورش، جمعیت هلال احمر، آتش نشانی­ها، ادارات برق و گاز و ... کمک گرفت.

-          کلیدها، پریزها، سیم کشی­های برق، لوله­های گاز و شیرهای اصلی آن­ها در دوره­های زمانی معین بررسی و نواقص احتمالی توسط متخصصین برطرف شود. برای کاهش هزینه­ها می­توان از تخصص اولیای دانش آموزان استفاده کرد.

-          برگزاری مسابقات مقاله نویسی، نقاشی، روزنامه­ دیواری و ... تا توجه دانش آموزان نسبت به حریق و خطرات آن جلب شود.

-          نصب دوربین­های مدار بسته و سایر تجهیزات حفاظتی می­تواند از بروز حریق­های عمدی و غیرعمدی که گاه در اثر شیطنت و یا کنجکاوی دانش آموزان انجام می­شود جلوگیری کند.

-          راه کارهای لازم برای مقاوم سازی مدارس در برابر حریق باید توسط مسئولان مربوطه در یک حرکت مستمر پیگیری و عملی شوند. (پیش بینی راه های فرار و استفاده از مصالح و تجهیزات ساختمانی مناسب و ...).

·         هشدارها:

-          در مدارسی که آزمایشگاه­های شیمی دارند کار کردن با مواد شیمیایی باید با رعایت دقیق قوانین انجام گیرد.

-          ظروف محتوی مایعات سریع الاشتعال باید از جنس نسوز و نشکن بوده و دارای درب کاملا محکم و محفوظ باشند و با برچسبی محتویات داخل آن مشخص شده باشد.

-          در صورت استفاده از وسایل گرمایشی نفت سوز، مواد سوختی نباید در هنگام پرکردن باک و یا سر ریز شدن، روی قسمت­های داغ بخاری ریخته شود. ضمنا در هنگام ریختن نفت در بخاری­های نفتی روباز، بخاری نباید روشن باشد.

-          کلیه­ی مایعاتی که نقطه­ی شعله زنی آن­ها کمتر از 7 درجه­ی­ سانتیگراد می­باشد، نباید روی سطح زمین نگهداری شوند، مگر این که به صورت محدود در ظرف­های کمتر از 18 لیتر و داخل ظروف یا مخازن حفاظت شده نگهداری شوند.  

-          استفاده از موتورها و وسایلی که تولید جرقه می کنند در شوفاژخانه­ها و آزمایشگاه­هایی که بخار مایعات قابل اشتعال وجود دارد تنها با مشاوره­ی عوامل فنی مدرسه صورت گیرد.

-          استفاده از وسایل برقی گرماساز و ... دست ساز مجاز نمی­باشد.

-          مدارسی که کارگاه­های فنی از قبیل برق، جوشکاری، برش حرارتی و ... را دارند حتما باید مسئول ایمنی داشته باشند.

-          لباس کار دانش آموزان و پرسنل باید عاری از مواد قابل اشتعال باشد.

-          سطل­های آب، ماسه و یا کپسول­های خاموش کننده (متناسب با نوع حریق) باید در کارگاه­ها وجود داشته باشند.

-          در هنگام کار با مواد قابل اشتعال در آزمایشگاه­ها و کارگاه­ها باید تهویه­های مناسبی مواد قابل اشتعال را از فضای بسته خارج کنند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

                                                                                                  حمید شفیعی
با فرض این که سارقان همیشه راهی برای ورود پیدا خواهند کرد سیستم های اعلام سرقت طراحی می گردند. سختگیرانه ترین تدابیر برای ممانعت از ورود غیر مجاز افراد گاهی با شکست مواجه می شوند. اینجاست که سیستم های اعلان سرقت باید دست به کار شوند و با اعلام خطر و ضبط رخدادها میزان خسارات را به حداقل ممکن برسانند. یک سیستم هشدار مدرن می تواند مانع موثری در راه باهوش ترین و با تجربه ترین سارقان باشد. سیستم های اعلام سرقت در ابتدا تنها توسط آژیر یا زنگ اعلام هشدار می کردند اما آژیرها و زنگ ها بعضاً به سادگی تخریب و یا غیر فعال می شوند و در شرایط عدم وجود افراد در محل، در صورت عملکرد صحیح هم در بسیاری از موارد کارایی لازم را نخواهند داشت. مشکل بزرگتری هم وجود دارد. آلارم های کاذب. تحقیقات نشان داده است که 92 درصد آلارم های سیستم های اعلام سرقت در دنیا کاذب می باشد. بعدها پنل های اعلام سرقت مجهز به تلفن کننده شدند تا درصورت هر گونه آلارمی یک پیام از پیش ضبط شده را برای مالکان سیستم، ایستگاه های پلیس و ... پخش کنند (Audio systems). حتی مالکان توسط این سیستم می توانستند صدای محیط حفاظتی را از طریق تلفن شنود کنند تا از صحت آلارم ها مطمئن شوند. اما سارقان اغلب در هنگام دزدی گپ نمی زنند و آواز نمی خوانند! طراحان در این گونه موارد پیشنهاد می کنند که مالک برای بررسی صحت آلارم به تکرار آن هم توجه کند (Sequential systems). در این صورت سارقی که به منطقه ی حفاظتی وارد شده می بایست یکبار از حوزه­ی دید دتکتور خارج شده و دوباره به حوزه­ی دید آن برگردد تا با تکرار آلارم صحت حضور سارق تایید گردد. حال اگر این حرکت دوباره تکرار نشد و یا محل سرقت فقط دارای یک ناحیه­ی حفاظتی بود چه باید کرد؟! پس برای امنیت بیشتر از دوربین های حفاظتی استفاده شد تا در صورت اعلام هشدار، مالکان سیستم بتوانند تصاویری از محیط حفاظتی داشته باشند (Video systems). اما سارقانِ حرفه ای به خوبی می دانند چگونه از چشم دوربین های اندک، مخصوصا اگر روی پنل ها نصب شوند در امان بمانند! این اقدام ها تنها اندکی خاطر مالکان را از بررسی صحت آلارم ها آسوده می کرد. خوشبختانه تکنولوژی Remote digital verification یا همان RDV  راهکار مناسب تری ارائه می دهد.

به بیان ساده سیستمِ دارای تکنولوژی RDV، تمامی حرکات فرد وارد شده به ناحیه­ی حفاظتی را به سیگنال های صوتی تبدیل می کند و توسط تلفن کننده برای مالک پخش خواهد کرد. سارق ناگزیر از حرکت در ناحیه­ی حفاظتی است و در صورت طراحی و نصب صحیحِ سیستمِ حفاظتی، صحتِ آلارم ها به سادگی با این روش بررسی می گردد.

دتکتورهای نسل قبل که به dual tech معروفند از دو تکنولوژی برای تشخیص حرکت بهره می برند. تکنولوژی مبتنی بر PIR یا passive infrared و تکنولوژی مبتنی بر microwave که اغلب برای اطمینان از صحت آلارم به صورت AND منطقی برنامه ریزی می شوند. PIRها فقط به دمای بدن افراد واکنش نشان می دادند و به راحتی ماسک (MASK) می شدند. ماسک شدن یعنی قرار گیری یک جسم در فاصله­ی خیلی نزدیک به دتکتور. دتکتورهای dual tech هم درست است که الارم های کاذب کمتری دارند اما از لحاظ میزان ایمنی تقریبا به همان اندازه­ی دتکتورهای PIR ایمن هستند و به راحتی ماسک می شوند. نوع پیشرفته­ و ایمن تر این دتکتورها مبتنی بر تکنولوژی RDV هستند و با پنل های مبتنی بر همین تکنولوژی ((RDV یک سیستم حفاظتی مدرن می سازند. اما دتکتورهای RDV به چه دلیل ایمنی بیشتری نسبت به دتکتورهای نسل قبل خود دارند؟

بخش microwave یک بخش ایمن است و فقط توسط اجسام فلزی ماسک (mask) می شود. ماسک کردن توسط اجسام فلزی، توان منعکس یافته را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد یعنی اگر شخصی سعی در ماسک کردن دتکتور داشته باشد بخش عمده­­ی توان ارسالی به سنسور باز می گردد. با اندازه گیری این توان برگشتی می توان به ماسک شدن دتکتور پی برد و آلارم را اعلام کرد. اگر بخش microwave یک سیگنال ثابت RDV را برای مدت مثلا 20 ثانیه تولید کرد اما هیچ تشخیص PIR ی داده نشد. دو دلیل می تواند داشته باشد. یا دتکتور ماسک شده و یا مشکل فنی رخ داده است. در این تکنولوژی مشکلات فنی توسط میکروپروسسور تشخیص داده می شود. پس نتیجه فقط ماسک دتکتور خواهد بود. در حالت fault دتکتور از حالت AND به حالت OR می رود تا از پس مشکل مانع برآید و نهایتاً هشدار را اعلام کند.

در برد الکترونیکی دتکتورهای RDV رله­ی هشدار معمولی برداشته شده و به جای آن از رله­­ی حالت جامد (SOLID state relay) استفاده شده است. (در این تکنولوژی به جای استفاده از قطعه­ی متحرک از خاصیت سوئیچینگ نیمه هادی ها استفاده می شود.) تعداد عملکرد سوئیچینگ این رله تقریبا نامحدود است و زمان پاسخگویی آن به مراتب کوتاهتر از رله های معمولی دتکتورهای عادی است.

شکل زیر نحوه­ی تشخیص آلارم در دتکتورهای معمولی را نشان می دهد.

  در نمودار بالا اثر دوپلر تشخیص داده شده توسط بخش microvave دتکتور رسم شده و در نمودار پایین خروجی ای که دتکتور برای پنل به عنوان هشدار ارسال می کند ترسیم گردیده است. (نحوه­ی تشخیص بخش PIR ربطی به نمایش این قضیه ندارد و از آن صرف نظر شده است.)

اصول عملکرد تکنولوژی RDV:

شکلِ اثر دوپلر نشان داده شده در تصویر قبل، متاثر از چهار عامل است:

1-      اندازه­ی عامل مزاحم

2-      فاصله از دتکتور

3-      سرعت جابجایی

4-      زاویه­ی جابجایی

نمودار پایین، واکنش دتکتور به اثر دوپلر ناشی از باز شدن مدار را برای یک زمان خاص نشان می دهد. پنل این وضعیت را آلارم تشخیص داده و در نتیجه آلارم را اعلام می کنند. (از طریق آژیر، تلفن کننده یا ... )

شکل بالا نشان می دهد که چگونه دتکتور RDV، آلارم را اعلام می کند. با توجه به نمودار، دتکتور یک موج مربعی را به پنل ارسال می کند. این موج بستگی به شکل ناشی از اثر دوپلر بخش microwave دارد. بنابراین به طور مستقیم متناسب است با میزان جابجایی شخص مزاحم. موج مربعی ارسالی به پنل شامل تعداد زیادی تناوب است که به هر کدام یک پالس RDV می گوییم. مدت و فرکانس پالس­های RDV متناسب با اثر دوپلر ناشی از جابجایی عامل مزاحم تغییر می کند.

هنگامی که پنل، لبه­ی بالا رونده­ی اولین پالس ارسالی توسط دتکتور را دریافت می کند، رخدادها را در بازه­های زمانی 250  میلی ثانیه ای تحلیل می کند که ما به هر کدام از این بازه های زمانی کوچک یک فریم (frame) می گوییم.

اگر هر فریم شامل تعداد دو یا بیشتری پالس باشد، پنل به شمارشگر عدد یک را اضافه می کند و اگر فریم شامل تعداد کمتر از دو پالس باشد از شمارشگر عدد یک را کم می کند. پنل RDV این امکان را به کاربر می دهد که در چه سطحی از شمارشگر، آلارم اعلام شود. به این امکان، فیلتر مجتمع (integration filter) می گویند. در این حالت ویژگی PIR فقط برای اعتبار دادن به عملکرد RDV می باشد. حال فرض کنید کامیون های بزرگی در خارج از منطقه ی حفاظتی در حال عبور هستند. امواج نامنظمی دائما به دتکتورها می رسند. در دتکتورهای معمولی اگر به هر دلیلی سوئیچ PIR تصادفا روشن باشد آلارم اعلام می شود. اما فیلتر مجتمع (integration filter) در پنل­های RDV، پتانسیل مسبب آلارم کاذب را حذف می کند. در تکنولوژی RDV بر خلاف تکنولوژی های گذشته تحلیل حرکت تنها توسط دتکتور انجام نمی شود بلکه عمدتا این کار را پنل انجام می دهد. اولین تحلیل سیگنالی پنل های RDV، همین فیلتر مجتمع است. دومین تحلیل سیگنالی پنل­های RDV، تکنولوژی فیتلرِ شکل موج (wave shape filter) است که پنل های RDV روی سیگنال های RDV ورودی، انجام می دهند و بررسی می کنند که آیا شکل موج ها متناظر با موج مربعی هستند یا نه و در نتیجه هر گونه اختلافی از نظر شکل موج را نادیده می گیرند.

به عنوان مثال پنل RDV شکل شماره­ی یک را آلارم اعلام می کند و شکل شماره­ی دو را نادیده می گیرد. شکل شماره­ی دو مثلا می تواند ناشی از نزدیکی بیش از حد کابل دتکتورها به اتصالات الکتریکی دیگر باشد.

شکل شماره­ی یک

شکل شماره­ی دو

و اما سومین تحلیل سیگنالی پنل های RDV که روی سیگنال های RDV ورودی انجام می شود فیلتر باند عبور (Passband filter) می باشد. این آنالیزور اساساً فرکانس پالس­های RDV را چک می کند و فرکانس­های خارج از باند از پیش تعریف شده را حذف می کند. رنج فرکانس فیتلر باند عبور برای تلقی شدن به عنوان آلارم، بین 8 تا 60 هرتز است. این وضعیت می تواند در نتیجه­ی تجهیزات خارجی مانند لامپ­های نئون باشد.

و اما مجذوب کننده ترین مزیت دتکتورهای RDV، تنظیم حساسیت دتکتور از راه دور و از طریق مودم است. دریافت سیگنال از دتکتور به جای باز شدن ساده­ی لوپ، به پنل RDV، اجازه می دهد تا تحلیل بیشتری روی سیگنال داشته باشد. هدف اصلی پردازش سیگنال ها، کاهش آلارم کاذب و ساختن پنلی است که تنها به سیگنال های حقیقی واکنش نشان دهد و لا غیر!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

حمید شفیعی

فرض کنید یک سیستم اعلام حریق آدرس پذیر هوشمندِ نصب شده از یک برند خاص دارید و یکی از سنسورهای روی لوپ آن نیاز به تعویض پیدا کرده است. آیا می توانید از سنسورهای مشابه در برندهای دیگر برای جایگزینی آن استفاده کنید؟ برای یافتن پاسخ باید با مفهوم پروتکل آشنا شویم. پروتکل در تجهیزات الکترونیکی زبان مشترکی است که اجزای یک مدار به وسیله­ی آن با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. در مدار سیستم های اعلام حریق اطلاعات مانیتور شده از محیط توسط تجهیزات محیطی به وسیله­ی همین پروتکل ها انتقال داده می شوند تا توسط پنل (و گاهی توسط خود تجهیزات محیطی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. آیا پروتکل تجهیزات اعلام حریق در همه­ی محصولات موجود در بازار یکی است؟ پاسخ این سوال منفی است. برخی از سازندگان بنا به دلایل خاص خود از پروتکل های منحصر به فردی برای ارتباط بین تجهیزات خود بهره می برند.
بیشترِ سازندگانی که پنل و تجهیزات محیطی سیستم اعلام حریق (از قبیل دتکتورها، شستی ها، ماژول های واسط، آژیرها و غیره) را خود تولید می کنند از پروتکل های منحصر به فرد خود استفاده می کنند و تقریباً هیچ گاه جزئیات آن را فاش نمی کنند. به این پروتکل ها پروتکل های بسته (closed) گفته می شود. دلیل آن ها برای این کار این است که هماهنگی بین محصولات یک سازنده بیشتر از محصولات تلفیقی است. یعنی مثلاً پنل های آن ها با تجهیزات محیطی محصولات دیگر هماهنگی لازم را نخواهند داشت. ضمناً آن ها از این که محصولات شرکت های دیگر که صلاحیت های لازم برای تولید را ندارند در عملکرد کلی محصولاتشان اختلال ایجاد کند نگرانند. اما مهم ترین دلیل این کار صرفه های اقتصادی سازنده های بزرگ است. مسلما شرکتی که پنلی را به بازار عرضه می کند که به دلایل فنی و یا تجاری از سایر رقبای خود پیشتازتر است مهندسان طراح و در نهایت مصرف کنندگان را وادار می کند که از تجهیزات محیطی همان پنل در پروژهای خود استفاده کنند که به هیچ عنوان به نفع مصرف کننده نخواهد بود. چون به واسطه­ی عدم رقابت بین تولید کنندگان تجهیزات محیطی، قیمت برای مصرف کننده بالا خواهد رفت و در زمان تامین اقلام جایگزین، به روز رسانی سیستم و انتخاب گروه های فنی تعمیر و نگهداری آن محصول امکان انتخاب دیگری نخواهد نداشت. متاسفانه پروتکل های بسته امکان تلفیق سیستم های مختلف را برای ایده های جدید از مهندسان طراح خواهد گرفت و سازندگان با توان اقتصادی پایین تر را از نوآوری های بیشتر محروم و از چرخه­ی رقابت خارج خواهد کرد.
اما بیشتر سازندگانی که صرفاً تجهیزات محیطی را تولید می کنند، تجهیزات خود را به صورت کانونشنال تولید می کنند و یا محصولات خود را در سازگاری با برند خاصی طراحی می کنند. اغلب این سازندگان که تجهیزات محیطی خاص مانند دتکتورهای شعله (Flame)، دتکتورهای اشعه ای (Beam)، دتکتورهای گازی و یا دتکتورهای تنفسی (Air sampling) را به بازار عرضه می کنند جزئیات پروتکل های محصولات خود را ارائه می کنند. به این پروتکل ها پروتکل های باز (Open) می گویند. سازندگانی که از پروتکل های باز استفاده می کنند معتقدند که محصولات مختلف هم می توانند به خوبی و به صورت هماهنگ با یک دیگر کار کنند و حتی این امر خود می تواند یک مزیت به شمار آید. چون به سازندگان مختلف این امکان را می دهد که هر یک بر حوزه­ی مهارتی خاص خود تمرکز نمایند. اکنون باید منتظر بمانیم که در آینده، باز هم سازندگان محصولاتِ با پروتکل های بسته بر سیاست های کاری خود اصرار خواهند ورزید یا نه؟!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

کابل­کشی سیستم اعلام حریق

نصب و استقرار تجهیزات سیستم اعلام حریق طبق استاندارد BS 5839 و کابل­کشی طبق استاندارد BS 6207 انجام می­گیرد. به طور کلی می­توان سیم­های مدار اعلام حریق را به دو گروه تقسیم کرد و با توجه به خصوصیات هر گروه کابل مناسب با آن را به کار برد:

گروه یک: کابل­هایی که بعد از آشکار شدن حریق استفاده نمی­شوند مانند کابل­های دتکتورها و شستی­ها.

گروه دو: کابل­هایی که بعد از کشف حریق استفاده می­شوند مانند کابل­های منبع تغذیه و آژیرها و چراغ­ها

در حالت کلی می­توان برای هر دو گروه کابل 1.5 میلی­متر مربع با روپوش و عایق پروتودور استفاده کرد ولی در مکان­هایی که امکان ضربه یا ساییدگی و جویده شدن توسط حیوانات وجود دارد باید کابل­ها را حفاظت مکانیکی کرد. می­توان در مورد سیم­های آژیرها و چراغ­ها برای حفاظت، آن­ها را داخل دیوار زیر حداقل 12 میلی­متر گچ به صورت توکار گذاشت. کابل­های سیستم اعلام حریق باید جدا از سایر کابل­ها سیم­کشی شوند. تست کابل­ها توسط اهم متر انجام می­شود و در صورت استفاده از از مگا اهم سنج باید تمام تجهیزات اعم از دتکتور، آژیر، پانل کنترل و ... را از مدار باز کرد تا ولتاژ تست بالا به آن­ها آسیب نرساند. کابل­کشی سیستم­های عادی به صورت رادیال یا خطی و کابل­کشی سیستم­های هوشمند به صورت حلقوی انجام می­گیرد. در انتهای مسیر زون­ها همیشه یک مقاومت موازی با خط که مقدار آن معمولا 4.7 یا 6.8 کیلو اهم است متصل می­کنند یا از واحد انتهای خط AEOL استفاده می­نمایند.

 

مشخصات کابل سیگنال

کابل سیگنال جهت اتصال به تمامی عناصر مدار به غیر از کابل تغذیه شامل می­باشد. بدین منظور از کابل­های سه رشته­ای با سطح مقطع 1.5 یا 2.5 میلی­متر مربع استفاده می­شود. در صورتی­که طول مسیر کابل در هر زون کمتر از 1000 متر باشد از کابل با مقطع 2.5 میلی­متر مربع استفاده می­شود.

نوع کابل سیگنال با توجه به محل عبور کابل تعیین می­گردد. در صورتی­که کابل از مناطق با نویز زیاد عبور نماید. مانند کابل برق فشار قوی یا کابل­های مخابرات در این­صورت از کابل شیلد دار(نوع متداول cY (1) Ys) استفاده می­گردد و در غیر این صورت از کابل معمولی. درجه­ی نویز این کابل 1 می­باشد. کابل سیگنال روکار یا داخل لوله می­بایست قدرت تحمل 30 دقیقه حریق را داشته باشد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

دیود نوری مجزا

واحدی مستقل شامل دیود نوری برای هشدار دیداری برای نمایش وضعیت عادی، اتصال کوتاه یا قطع مدار جهت استقرار در محل­های دور از تابلوی  کنترل مرکزی  که می­توانند در سیستم­های هوشمند به کار گرفته شوند. بیست واحد از این گونه تجهیزات می­توانند به صورت مستقیم از طریق یک حلقه تغذیه شوند. در صورتی که تعداد بیشتری مورد نیاز باشند باید از طریق منبع تغذیه­ی 24 ولتی جداگانه تغذیه شوند. این نوع واحدها می­توانند به گونه­ای برنامه­ریزی شوند که با یک یا چند وسیله­ی ورودی فعال شوند. واحدهای دیود با هر یک از تجهیزاتی چون تابلوی کنترل مرکزی، خروجی مناطق، شستی­ها و دتکتورها فعال می­شوند. حلقه­ی اتصال واحدهای دیود می­تواند تا یک کیلومتر در صورت استفاده از سیم  طول داشته باشد. در مدل­های پر ظرفیت تا 500 لوکس، دیودها از نوع روکار با جعبه­ی پلاستیکی هستند. انواع دیگر به صورت توکار بوده و قابلیت نصب در قوطی پریزها را دارند.

 

AEOL ) Active End Of Line Unit):

در انتهای خط سیستم­های اعلام حریق نصب می­گردد و با کمک آن می­توان دتکتورهای عادی(غیر قابل آدرس دهی) را به سیستم­های اعلام حریق هوشمند وصل کرد.

 

برنامه ریز دستی (Handle Programmer):

برای برنامه­ریزی اجزای سیستم­های اعلام حریق هوشمند استفاده می­شود.

 

ابزارهای دیگری نیز مانند تست کننده­ی مسیر (Loop Tester) و برد رله­های کمکی و اسپلیتر زنگ و ... وجود دارد که در سیستم­های اعلام حریق در صورت نیاز استفاده می­شوند.

 

مبدل ولتاژ

مجموعه­ای شامل ترانس تقلیل ولتاژ، یکسوساز و خازن برای تبدیل ولتاژ 220 ولت متناوب به ولتاژ 24 تا 30 ولت مستقیم جهت استفاده در مدارهای اعلام حریق.

به طور معمول مبدل ولتاژ به عنوان منبع تغذیه­ی اصلی در ساختار تابلوی کنترل مرکزی قرار می­گیرد اما این مجموعه به طور مستقل و مجزا از تابلوی کنترل مرکزی نیز می­تواند کاربرد داشته باشد. به عنوان مثال از این گونه مبدل­ها می­توان برای مگنت درهای اضطراری و حریق استفاده کرد.

 

حفاظ دتکتورها

حفاظ دتکتور برای محافظت از دتکتور در اماکنی که احتمال آسیب­های سهوی و عمدی زیاد است به کار گرفته می­شود. بیمارستان­های روانی، مراکز آموزشی، کارگاه­ها، خوابگاه­ها و شبانه روزی­ها از جمله این اماکن هستند که بهتر است تجهیزات دتکتوری مجهز به حفاظ مناسب باشند.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

مدول­های رابط (Interface Module):

برای ارتباط و شناسایی اجزای قابل آدرس­دهی سیستم به کار می­رود. در بین دتکتورها و اجزای مدار، جهت عمل­کرد سوئیچ­های بدون ولتاژ (کانتکت)، قرار می­گیرد و وضعیت عمل­کرد هر زون را نشان می­دهد. از کنتاکت­های آن جهت فعال شدن سیستم اطفا، سیستم فراخوان آسانسور، توقف دهنده یا ارتباط با پانل­های دیگر استفاده می­شود.

 

مبدل مدار آدرس­پذیر به متعارف

در برخی حلقه­های آدرس­پذیر به دلیل پاره­ای ملاحظات لازم می­آید که برای برخی فضاهای خاص از مدار و تجهیزات متعارف استفاده شود. برای به وجود آوردن چنین امکانی مبدل­ها به کار برده می­شوند. از طریق این مبدل­ها می­توان تجهیزات متعارف را از طریق تابلوی کنترل مرکزی آدرس­پذیر تغذیه نمود. این مبدل­ها یا بردهای میانجی دارای دو مدار تغذیه ­(قدرت) و تشخیص هستند.

مبدل­ها می­توانند برای هر دو مدار شعاعی و حلقوی سیستم­های متعارف مورد استفاده قرار گیرند و به این وسیله شبکه­های متعارف را به شبکه­های آدرس­پذیر یا هوشمند مرتبط سازند.

 

برد میانجی شبکه

به کمک بردهای میانجی یا کارت­های شبکه می­توان چندین تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق را به هم مرتبط نمود. در این شبکه­ها هر یک از تابلوهای کنترل می­توانند شبکه­ی اعلام و هشدار اختصاصی خود را داشته باشند و نمایشگر آن­ها وضعیت محدوده­ی تحت کنترل خودشان را به صورت محلی نشان دهند و در عین حال می­توان تابلوی کنترل اصلی و نمایشگری برای نمایش وضعیت کل شبکه و سیستم در نظر گرفت.

طول کل کابل­کشی در شبکه­ی تابلوهای کنترل مرکزی اعلام حریق نباید از 2km تجاوز کند در غیر این صورت باید از تقویت کننده­های کمکی میان راهی استفاده کرد و برای برقراری شبکه از فیبر نوری بهره برد.

کارت­های شبکه به صورت یک برد الکترونیکی در داخل هر یک از تابلوهای کنترل مرکزی قرار می­گیرند.

 

برد میانجی سریال

این کارت الکترونیکی در تابلوی کنترل مرکزی قرار گرفته و می­تواند از طریق درگاه سریال بین تابلوی کنترل مرکزی و تجهیزات خارجی دیگر مانند پرینتر و یا سیستم مدیریت ساختمان ارتباط برقرار کند.

طول کابل مربوط به درگاه سریال نباید بیشتر از 10 متر باشد، اما تحت شرایطی می­توان تا 50 متر نیز از کابل سریال استفاده نمود. اما در این حالت سرعت انتقال داده کاهش خواهد یافت.

درگاه­های سریال ممکن است از نوع 9 پین یا 25 پین باشند.

 

رله­ی خط

نوعی واحد خروجی برای سوئیچینگ و راه­اندازی تجهیزات کمکی با وظایفی مانند خاموش کردن دستگاه­های گرمایشی و تهویه­ی مطبوع برای جلوگیری از انتشار دود و حریق به سایر مناطق و تحریک مدارهای درهای حریق و درهای اضطراری خروجی و یا کنترل شیرهای سوخت.

این رله­ها می­توانند از طریق تابلوی کنترل مرکزی، شستی­ها و دتکتورهای حریق به صورت تکی یا گروهی در مدار قرار گرفته و عملیات سوئیچینگ برای راه­اندازی سیستم­های مختلف را به عهده گیرند. رله­ها می­توانند از نوع آدرس­پذیر باشند. رله­ها دارای تیغه­های باز یا بسته هستند که بنا به ضرورت در مدار قرار می­گیرند.

 

بردهای کمکی خروجی و ورودی

برای توسعه­ی عملکرد بردهای اصلی تابلوی کنترل مرکزی می­توان از انواع بردهای کمکی قابل برنامه­ریزی چند راهه برای اتصال خروجی­ها و ورودی­های شبکه­ی اعلام حریق استفاده نمود. هر یک از این بردها شامل چندین رله هستند که هر یک می­توانند با تیغه­های باز و بسته عملیات کلید زنی را انجام دهند.

 

ولتاژ تغذیه­ی این برد 24 ولت مستقیم است و جریان آن در حالت آماده به کار 31 میلی­­آمپر و در حالتی که کلیه­ی رله­ها در مدار استفاده قرار می­گیرند برابر 130 میلی­آمپر است. ظرفیت گذر جریان از هر تیغه 2 آمپر تحت ولتاژ 30 ولت مستقیم یا متناوب است. هر تیغه­ی رله دارای یک دیود نوری قرمز رنگ به علامت عمل نمودن آن است.

برخی از این گونه بردها مناسب بهره­برداران برای خروجی­های با جریان پایین­تر هستند، تصویر زیر طرح­واره­ای از یک برد 24 مداره­ی قابل برنامه­ریزی است که قابلیت استفاده برای جریان­های تا 18 میلی­ آمپر دارد، جریان تغذیه­ی آن­ها در حالتی که کلید خروجی­ها فعال باشند 47 میلی­آمپر و در حالت آماده به کار برابر 9 میلی­ آمپر تحت ولتاژ 14 ولت مستقیم است. در این گونه بردها هر خروجی، یک ترانزیستور NPN (کلکتور باز ) است.

 

تجهیزات ورودی و خروجی

انواع  تجهیزات با عمل­کرد رله­گونه که در سیستم اعلام حریق برای کنترل درها، دمپرها، سوئیچ­های جریان آب، دتکتورها، شستی­ها و آژیرها مورد استفاده قرار می­گیرد. این گونه تجهیزات قابل برنامه­ریزی هستند و قابلیت کاربرد در سیستم­های آدرس­پذیر و هوشمند را دارا می­باشند.

 

این گونه تجهیزات دارای حافظه­ای برای ثبت اطلاعات عمل­کردی، تعمیر و نگهداری، عیوب و تعداد هشدارها و تاریخ هشدار هستند که اطلاعات جمع­آوری شده در آن را می­توان بر روی کامپیوترهای شخصی پیاده نمود. از سوی دیگر چنین تجهیزاتی می­توانند اطلاعات ورودی از سوی انواع دتکتورها را به مراکز کنترل اعلام حریق ارسال کنند

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

تکرارگر(Repeater):

در مواقعی که تکرار علائم حریق در مکان­هایی غیر از محل تابلو اصلی مورد نیاز باشد از تکرارگرها استفاده می­شود. تکرارگرها دارای LED های نشانگر مشابه تابلو اصلی می­باشند و به ترمینال­های تابلو کنترل مرکزی وصل می­شوند. ممکن است بعضی تابلوها امکانات اتصال تکرارگر را نداشته باشند. طرز اتصال آن در دیاگرام سیم­کشی تابلو اصلی مشخص می­شود.

برای ساختمان­های مرتفع و وسیع کاربرد گسترده­ای دارد. معمولا یک یا دو تکرار کننده از پانل اصلی تغذیه می­شوند و ما بقی نیاز به تغذیه­ی جداگانه دارند. تمام اطلاعات حریق از پانل اصلی به این پانل ارسال می­شود. محل نصب پانل آلارم اصلی از کف 1.1 تا 1.4 متر و فاصله­ی جستجوی 61 متر بر طبق استاندارد می­باشد. (NFPA72,Chapter 3)

 

مگنت نگهدارنده (Door Holder):

بر روی درهای معینی جهت جلوگیری از گسترش آتش در حین آتش سوزی نصب می­شود. در صورت بروز حریق از باز ماندن در جلوگیری می کنند. طبق استاندارد تغذیه­ی آن باید از منبع 24 ولت جداگانه انجام گیرد نه از برق 24 ولت تابلو چون مصرف آن بالاست.

 

سیستم­های صوتی اعلام خطر:

این سیستم­ها در دو نوع عادی و هوشمند ساخته شده­اند و قادرند به طور اتوماتیک یا دستی در مواقع بروز حریق پیام اعلام خطر را از بلندگوهای مربوطه پخش نمایند.

 

سیستم­های با ارتباط تلفنی و صوتی

سیستم تلفن اضطراری دارای یک پانل تلفن اصلی و گوشی­هایی می­باشند که در محل­های مورد نظر نصب می­شوند. هنگام خطر می­توان با استفاده از گوشی­ها به مرکز تلفن خبر داد یا مرکز تلفن می­تواند به هر کدام از گوشی­ها زنگ بزند. ارتباط بین گوشی­ها نیز می تواند از طریق پانل اصلی تلفن برقرار باشد.  

 سیگنال­های سیستم­های مدرن می­توانند به کمک تجهیزاتی خاص بروز حریق را از طریق خطوط تلفن یا سیستم احضار و یا حتی با فرکانس­های رادیویی یا پخش یک پیام ضبط شده به اطلاع مسئولین ساختمان، سازمان آتش­نشانی و سایر مراکز مسئول برسانند. هم­زمان با برقراری تماس­های تلفنی هشدار دهنده، بلندگوهای داخل ساختمان نیز می­توانند به جای آژیر و یا زنگ با پخش پیام ساکنین را از بروز حریق مطلع سازند و حتی آن­ها را راهنمایی کنند. استفاده از چنین سیستمی برای ساختمان­های بلند و مراکز عمومی و حساس ضروری است.

این گونه تجهیزات فارغ از امکان اتصال و ارتباط با سیستم اعلام حریق می­توانند با سیستم­های ورود غیر مجاز و دزدگیرها در ارتباط باشند و در صورت ارسال سیگنال از سوی هر یک از مدارهای ایمنی یا امنیتی شماره­های از پیش تعریف شده­ای را شماره­گیری نمایند.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

بیزر اشکال داخلی تابلو (BUZZER):

در مواقع بروز اشکال در مدار داخلی تابلو مانند عدم اتصال باطری­ها به صدا در می­آید.

 

برد الکترونیکی

بر روی این برد فیوزهای لازم و رله­ی مربوط به مگنت­های نگهدارنده (Door holder) و جامپرهایی برای تنظیم و قطعات الکترونیکی دیگر وجود دارد. هم­چنین نشانگرهای اتصال کوتاه و قطعی مدار و کانکتور توسعه (Aux) و کانکتور اتصال کارت زون روی این برد وصل است.

 

ترمینال­های اتصال شامل:

الف)خروجی ولتاژ DC کمکی

ب)خروجی کنتاکت­های مربوط به رله­ی مگنت نگهدارنده

ج)خروجی آژیرها و چراغ­ها (معمولا بیش از یک خروجی می­باشد)

د)خروجی برای زون­ها(در ترمینال مثبت و منفی برای هر زون)

ه)محل اتصال پانل تکرار کننده

 

سوئیچ قفل کردن تابلو:

برای جلوگیری از خراب کاری و دسترسی افراد غیر مجاز به تابلو و تنظیمات  آ« به کار می­رود و روی درب تابلو نصب شده است.

 

 شستی­های کنترل :

برای تنظیم تابلو به کار می روند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

منبع تغذیه یا به صورت ترانس کاهنده به همراه مدار یکسوسازی داخل پانل قرار می گیرد و یا به صورت مجزا از بیرون پانل کنترل متصل می­شود. ولتاژ خروجی منبع تغذیه معمولا 24 ولت DC و قدرت جریان دهی آن حدود 2 آمپر است. قدرت جریان دهی منابع تغذیه­ی جداگانه حدود 3 تا 6 آمپر است و در دستگاه­های بزرگ و در دستگاه­های بزرگ با تعداد Zone بالا استفاده می­شود. در مواقع قطع برق منبع تغذیه­ی اظطراری که معمولا عبارت از 2 عدد باطری خشک (بدون نیاز به سرویس و نگهداری) 12 ولت می­باشد که به طور سری بسته می­شوند تا 14 ولت DC را تامین کنند. در حالت عادی که برق 220 ولت وصل است سیستم باطری­ها را شارژ کرده و برای مواقع قطعی برق نگه می­دارد و هنگاه بروز قطعی برق به طور اتوماتیک وارد مدار می­شوند بسته به تعداد زون­های تابلو اصلی در آمپر ساعت­های مختلفی استفاده می­شوند. برای تابلوهای 2 زون باطری­های 2 آمپر ساعت و برای تابلوهای 4 الی 12 زون 7 آمپر ساعت و برای تابلوهای 12 الی 24 زون باطری 12 آمپر ساعت مناسب می­باشد. معمولا باطری­ها در داخل تابلو کنترل قرار می­گیرند. بعد از نصب سیستم باید باطری­ها را قبل از اتصال پانل شارژ کرد و سیستم را با باطری­های شارژ شده روشن نمود.

برای تغذیه­ی الکتریکی سیستم اعلام حریق باید خط جداگانه­ای در نظر گرفته شده باشد و بر روی فیوز و کلید تغذیه­ی اصلی حتما باید جمله­ی «خط اعلام حریق، کلید قطع نشود» با وضوح کامل نوشته شده باشد.

نکات زیر حتما باید مورد توجه قرار گیرد:

-       سیستم­های اعلام حریق به غیر از اتصال به شبکه­ی الکتریکی ساختمان باید مجهز به سیستم برق اضطراری و باتری نیز باشد.

-       خط تغذیه­ی تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق باید کاملا اختصاصی باشد.

-       توان باتری­ها باید به اندازه­ای باشد که حداقل 30 دقیقه سیستم را در حال کار نگه دارد. برای حفاظت بیشتر بهتر است که باتری­ها توان کار طی 24 ساعت را داشته باشند.

-       منبع تغذیه باید مجهز به سیستم صوتی اتمام باتری باشد که در صورت سرآمدن زمان شارژ باتری، هر یک دقیقه یک بار سیگنال صوتی را به گوش راهبران سیستم برساند.

-       منبع تغذیه­ی اضطراری باید به صورت اتوماتیک باشد و حداکثر ظرف مدت 30 ثانیه در مدار استفاده قرار گیرد.

-       یک نشانگر باید به طور مستمر روشن بودن دستگاه را نشان دهد.

-       منبع تغذیه­ی سیستم اعلام حریق در اماکن مسکونی باید توان تغذیه­ی الکتریکی زنگی با شدت صوت 85 دسی­بل را به مدت حداقل 4 دقیقه داشته باشد.

-       خروجی منبع تغذیه نباید از 30 ولت تجاوز کند.

-       منبع تغذیه­ی اعلام حریق  به به گونه­ای در سیستم نصب شود که دسترسی برای خاموش کردن سهوی آن وجود نداشته باشد.

-       شارژ باتری­ها نباید فاصله­ی زیادی با تابلو کنترل مرکزی و باتری­ها داشته باشد. این فاصله به طور معمول حداکثر 3 متر در نظر گرفته می­شود.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

چنان­چه دتکتورها را سلول عصبی و سیم­ها و کابل­ها را رشته­های عصبی بنامیم، می­توانیم تابلوی کنترل مرکزی را مغز سیستم اعلام حریق محسوب داریم. تابلوی کنترل مرکزی ضمن پایش کلیه­ی ورودی­­ها، کلیه­ی سیستم­های خروجی را نیز کنترل می­کند و در عین حال توان الکتریکی کلیه­ی بخش­ها از طریق همین تابلو تامین می­شود.

منبع تغذیه­ی اصلی تابلوهای کنترل از نوع AC و منبع تغذیه­ی ثانویه­ی آن­ها از نوع DC است. انواع دتکتورها و شستی­های اعلام حریق، تجهیزات ورودی تابلوی کنترل محسوب می­شوند. اطلاعات مربوط به وضعیت اماکن مختلف از طریق این­گونه تجهیزات جهت پردازش و فعال نمودن تجهیزات خروجی در اختیار تابلوی کنترل مرکزی قرار می­گیرد.

آژیرها، چراغ­های شنیداری و انواع تجهیزات عمل­کننده­ی دیگر مانند رله­های فراخوان آسانسور، بازکن درهای اضطراری و دمپرهای حریق از جمله تجهیزات خروجی محسوب می­شوند.

انتخاب تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق تابعی است از اندازه­ی ساختمان، کاربری، تعداد مناطق و تجهیزات مورد نیاز ورودی و خروجی اعلام حریق. بر ا ین اساس و بر پایه­ی نوع سیستم طراحی شده می­توان از انواع تابلوهای کنترل مرکزی متعارف، آدرس­پذیر و یا هوشمند استفاده کرد.

تابلوهای مرکزی باید در نقاطی از ساختمان نصب شوند که احتمال وقوع حریق در آن­ها کم­تر است و در عین حال رفت و آمد پرسنل نگهداری­ کننده­ی ساختمان در آن­جا بیشتر است. به گونه­ای که کارکنان حاظر در محل به محض عمل نمودن دتکتورها و روشن شدن چراغ­های مربوطه به منطقه­ای که در آن حریق روی داده است از وضعیت خطرناک مطلع شوند و بتوانند اقدامات لازم را به سرعت و با دقت انجام دهند.  بدین معنی که  باید در محلی نصب شود که به راحتی قابل مشاهده باشد. معمولا در ورودی­ها و محل­هایی که ماموران آتش­نشانی داخل می­شوند نصب می­گردد.  

محل نصب مرکز اعلام حریق باید کاملا روشن باشد، بنابراین لازم است مکانی که در آن تابلوی کنترل مرکزی نصب شده است مجهز به سیستم روشنایی اضطراری باشد. ضروری است که پلان­های ساختمان در محل نصب مرکز  اعلام حریق بایگانی و نگهداری شوند، تا نیروهای امداد که خارج از ساختمان در محل حاظر می­شوند با دسترسی به نقشه­های ساختمان بتوانند عملیات امداد را بهتر و سریع­تر راهبری کنند. برای انتخاب تابلوی کنترل مرکزی باید 20 درصد اضافه ظرفیت برای توسعه­ی آتی مدارها و حلقه­های تشخیص در نظر گرفت.

این پانل­ها به دو نوع آنالوگ و میکروپرسسوری تقسیم می­شوند. پانل­های کنترل باید قادر به تشخیص و اعلام خطای اتصال کوتاه یا قطعی مدار باشند. و هم­چنین در مواقع قطعی برق به طور اتوماتیک برق اضطراری را توسط باطری ­های به مدار اعمال کند.پانل ­ها معمولا دارای امکاناتی نیز برای تست قسمت­های مختلف مدار نیز می باشند. از نظر ظرفیت پانل­ها را با زون تقسیم بندی می­کنند که معمولا به صورت 2، 4، 8، 16، 24 و 32 زون ارائه می شوند. در بعضی از پانل­ها می­توان با اضافه کردن کارت­های الکترونیکی (EXTENTION CARD) تعداد زون ­ها را افزایش داد. خود مرکز کنترل باید توسط یک دتکتور دودی حفاظت شود. ارتفاع نصب آن حدود 1.8 الی 2 متر است و باید محل نصب آن­ را از نظر دستکاری افراد غیر مجاز و یا احتمال خرابکاری مورد توجه قرار داد. تعداد دتکتورهای قابل اتصال به هر زون توسط کارخانه­ی سازنده تعیین می­شود.

در سیستم اعلام حریق نحوه­ی ارتباط دتکتورها با پانل مرکزی به این صورت است که در مواقع بروز حریق، تحریک دتکتور یا فشار دادن شستی اعلام حریق باعث ایجاد یک اتصال کوتاه نسبی در مدار می­شود و جریان مدار افزایش می­یابد.(نه به حدی که به عنوان اتصال کوتاه کامل شناخته شود و باعث اعلام خطا شود.) در نتیجه مرکز کنترل اعلام حریق می­نماید. مرکز کنترل از طریق مدار الکترونیکی بعد از تشخیص حریق رله­های مربوطه را وصل کرده و آژیرها و چراغ­های اعلام خطر را به کار می­اندازد.

تابلوهای کنترل مرکزی بسته به نوع سیستم، قطع نظر از دریافت سیگنال­های ورودی و صدور فرامین خروجی برای تجهیزات خروجی ممکن است توانایی پشتیبانی عملیات دیگری را نیز داشته باشد.

صحت عمل­کرد سیستم، تغییر آدرس­ها، امکانات برنامه­ریزی و دلخواه سازی تنظیم زمان، راه اندازی مجدد دتکتورها، ساکت نمودن آژیرها و خاموش نمودن تجهیزات هشدار دیداری، ذخیره­ی اطلاعات و رویدادها، نمایش وضعیت، برقراری ارتباط تلفنی با مراکزی مسئول، چاپ گزارش­ها و کنترل کلیه­ی رله­ها از جمله عملیاتی است که تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق قادر به انجام آن­ها هستند.

بر همین اساس تابلوهای کنترل مرکزی ممکن است شامل همه و یا تعدادی از کلیدها و دیودهای نمایشگر زیر باشند. البته تابلوهای کنترل مرکزی هوشمند یا آدرس­پذیر جدا از چراغ­های راهنما دارای صفحه­ی نمایش­گر مخصوص هستند و امکان اتصال به رایانه و ثبت اتفاقات از طریق آن را نیز دارند و در عین حال می­توانند با تجهیزاتی هم­چون مدم یا کارت شبکه از راه دور نیز کنترل شوند.

برخی از کلیدهای عمل­کننده و دیودهای راهنما عبارتند از :

کلید تمرین: کلیدی برای قطع ارتباط بین تابلوی کنترل مرکزی با مدارهای تکرار کننده و ستاد آتش­نشانی برای انجام عملیات آزمایش و اطمینان از صحت عمل­کرد مدار.

کلید راه اندازی مجدد: برای باز گرداندن سیستم به حالت عادی.

کلید سکوت: برای قطع صدای هشدار دهنده­های صوتی

کلید ورود اطلاعات: کلیدها و دکمه­های روی تابلوی کنترل مرکزی برای وارد نمودن کلمه­ی عبور و یا تنظیم شرایط

دگمه­های جهت­دار یا کلیدهای پیکان: کلیدهای پیکان با جهات چهارگانه­ی پایین، بالا، راست و چپ برای دستیابی به اطلاعات و دسترسی به فهرست تنظیم شده است.

دگمه­ی فرمان: کلید با دگمه­ای برای انجام تغییرات در فهرست­­های مختلف مطابق نیاز کابر نشان­گرهای دیداری تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق از نوع دیودی به رنگ­های مختلف هستند. البته در بسیاری از مراکز اعلام حریق پیشرفته به غیر نشان­گرهای دیودی، اتفاقات بر روی صحنه­ی نمایش درج می­گردد. دیودهای مورد استفاده در تابلوهای کنترل به منظور اعلام موارد زیر مورد استفاده قرار می­گیرند:

   -   هشدار حریق (معمولا به رنگ قرمز)

-       پیش هشدار حریق (معمولا به رنگ کهربایی)

-       بروز عیب در داخل تابلوی کنترل مرکزی (معمولا به رنگ کهربایی)

-       بروز عیوب خارجی (معمولا به رنگ کهربایی)

-       بروز عیب در ریزپردازنده (معمولا به رنگ کهربایی)

-       برقراری جریان درست تغذیه­ی الکتریکی (معمولا به رنگ کهربایی)

-       عیب در سیستم (معمولا به رنگ کهربایی)

-       عیب در سیستم هشدار و بروز نقص در مدار اعلام­کننده­های صوتی (معمولا به رنگ کهربایی)

-       عیب در حلقه (معمولا به رنگ کهربایی)

-       عیب زمین، اتصال مدار به زمین (معمولا به رنگ کهربایی)

-       برقراری ارتباط، دیود با حالت چشمک زن برای وقتی که ارتباط سیستم با تابلوی کنترل مرکزی برقرار است.(معمولا به رنگ کهربایی)

-       دیود مناطق به تعداد مناطق حریق که به هنگام حریق در آن منطقه روشن می­شوند (معمولا به رنگ قرمز) این دیودها نشان دهنده­ی هشدار هستند.

-       دیود نوری شرایط عادی (معمولا به رنگ سبز)

-       دیود نوری شرایط عیب، دیود برای نشان دادن عیب کلی در سیستم که معمولا به رنگ کهربایی یا زرد انتخاب می­شود. در بسیاری از تابلوهای کنترل مرکزی به همراه روشن شدن این دیود، یک بیزر داخلی نیز به صدا در می­آید.

-       دیود کم ظرفیت بودن باطری، روشن شدن این دیود نشان­گر آن است که باطری سیستم رو به اتمام بوده و نیازمند شارژ مجدد است.

-       دیود تنظیم اشتباه و راه اندازی مجدد، در صورت تنظیم اشتباه ریزپردازنده این نشان­گر روشن شده و در عین حال سیستم برای رفع خطا و رجعت به وضعیت پیش­گزیده مجددا راه­اندازی می­شود. روشن شدن این دیود نشان­گر توان اندک منبع تغذیه نیز می­باشد.

-       دیود نوری جریان متناوب، روشن بودن این دیود نشان­گر برقراری جریان AC به تابلوی کنترل مرکزی است. خاموش شدن آن و روشن شدن دیود نوری جریان مستقیم، نشانه­ی استفاده­ی تابلو از منبع تغذیه­ی پشتیبان است.

دیود نوری در حال کار، مانند دیود نوری شرایط عادی است و روشن بودن آن نشان­گر در مدار قرار داشتن تابلوی کنترل مرکزی و مجهز بودن فضاهای تحت پوشش به سیستم حفاظت و اعلام حریق است.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

این شستی­ها برای اعلام حریق دستی ساخته شده­اند و در دو نوع فشاری معمولی و شیشه­ای می­باشند. در هر دو نوع در حالت عادی کنتاکت شستی باز است (N.O) و در حالت اعلام حریق یک مقاومت سری با شستی که مقدار آن معمولا 470 اهم است در مسیر به طور موازی با مقاومت انتهای خط قرار می گیرد و مقدار مقاومت معادل به حدود 380 اهم می­رسد و جریان افزایش می­یابد و این از نظر سیستم یعنی اعلام حریق. در نوع شیشه­ای شستی تحت فشار قرار دارد و با شکسته شدن شیشه آزاد شده و کنتاکت بسته می­شود. شستی معمولا دارای سوئیچی برای ری ست (reset) کردن می­باشد تا بعد از استفاده از شستی بتوان دوباره آن ­را به حالت عادی بازگرداند. محل نصب شستی­ها باید در مسیرهای خروجی ساختمان و در دسترس و در معرض دید باشد تا احیانا اشخاص برای به صدا درآوردن سیستم اعلام خطر به محل وقوع حریق نزدیک نشوند و به سمت خروجی­ها بروند. فاصله­ی نصب شستی­ها حداکثر 30 متر و ارتفاع نصب 1.4 متر از کف می باشد. روی شصتی­ها کلمه­ی Fire نوشته می­شود و به رنگ قرمز می باشند.

در هر زون حفاظتی حداقل یک پوش باتن می­بایست وجود داشته باشد. استاندارد BS5839 Pt2-1988 استاندارد جامع برای این تجهیز می­باشد. تمام پوش باتن های موجود در یک سیستم اعلام می­بایست دارای یک ساختمان باشند و نیاز به شکستن با چکش نباشد، بلکه با فشار، شیشه شکسته شده و پوش باتن فعال گردد. زمان اعلام پس از فشار دادن شستی نباید بیش از 3 ثانیه طول بکشد، اما زمان اپتیمم یک ثانیه می­باشد. Reset شستی فقط بایستی  با تعویض شیشه امکان پذیر باشد. (در سیستم Conventional) و این کار بایستی توسط افراد ماهر و متخصص انجام پذیرد.پوش باتن در آشپزخانه­های طبخ غذا و محل­های کثیف نبایستی نصب گردد. البته در شستی­های جدید به جای شیشه از طلق استفاده می­شود و در این صورت نصب آن در آشپرخانه مجاز می­باشد. هم­چنین در محل­های آتش­زا پوش باتن ها در سیستم­ آدرس­پذیر نبایستی تاخیر مرسوم را داشته باشد ولی با این حال زمان حداکثر سه ثانیه حد مجاز می­باشد. (BS 5839 Pt2).

پوش باتن در تمامی سیستم­ها دارای یک LED می­باشند که در هنگام عملکرد فعال می­شوند اما در سیستم­ هوشمند، فعال شدن LED با دستور از پانل انجام می­شود. پوش باتن ها در محل خروجی(فرار)، پلکان­های خروجی هر طبقه و درب خروجی نصب می­گردند. محل نصب پوش باتن ها بایستی تمیز و با رنگ زمینه متمایز باشد. در نزدیکی آن هیچ­گونه مانع دید وجود نداشته باشد و ارتفاع حدود 1.4 متر رعایت شود. محل نصب آن دارای سطوح کمتر از 750 میلی­متر  مربع نباشد یعنی کاملا واضح بوده و از فاصله­ی دور قابل روئیت باشد.

بر طبق استاندارد EN54-11 ماکزیمم فاصله­ی شستی­های اعلام حریق از یکدیگر 45 متر در مسیرهای هم سطح و کم تردد می­باشند و در مسیرهای پر تردد، فاصله­ 20 متر کاهش می­یابد. در راه­پله­ها این مقدار حداکثر 25 متر و در مسیر پر تردد و یا دارای مانع به 15 متر کاهش می­یابد.

توجه شود که تمامی استانداردها فاصله­ی بین 30 تا 45 متر را در مسیرهای معمول مثل راهروها پیشنهاد می­کنند. حال اگر ایمنی بیشتر مد نظر باشد می­توان فاصله را کمتر انتخاب نمود. ولی در صورتی­که در محل­های پر تردد بیش از حد از شستی استفاده شود، احتمال فشار آن توسط افراد خردسال و یا کنجکاو زیادتر می­شود، احتمال فشار آن توسط افراد خردسال و یا کنجکاو زیادتر می­شود. انتخاب بهترین فاصله با توجه به توصیه­ی استاندارد و کاربرد ساختمان محل نصب می­باشد.

ارتفاع شستی در تمام استانداردها بین 120 تا 160 سانتی­متر در نظر گرفته می­شود، و ارتفاع 140 سانتی­متر ارتفاع معقول می­باشد

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

با استفاده از جدا کننده­های خط می­توان در صورت بروز عیب در مدار قسمت معیوب را از قسمت سالم مدار جدا کرده و بعد از رفع عیب دوباره اتصال کامل مدار را برقرار نمود.

ایزولاتورها از جمله تجهیزات آدرس­پذیر به شمار نمی­روند اما کاربرد آن­ها در حلقه­های آدرس­پذیر است.

 

قابل نصب در هر نقطه از خط، سریع و قابل اطمینان جهت جلوگیری از ایجاد اشکال در سیستم در هنگام اتصال کوتاه، با LED نشان دهنده­ی اتصال کوتاه در هنگام عمل­کرد می­باشد. نمونه­ی مورد بحث ساخت یکی از شرکت­های معتبر و در دو مدل SC1-S و SC1-E می­باشد. مدل S در بین مدار وصل می­شود. مدل E در ابتدا و انتهای مدار وصل می­گردد. در هنگام عمل­کرد یک جدا کننده (ایزولاتور S) ارتباط بین دتکتورها از یک طرف قطع می­گردد و در صورت عمل­کرد دو عدد، قسمتی از Loop غیر فعال می­شود ولی مابقی دتکتورها می­توانند از طرف دیگر ادامه­ی کار دهند. در هنگام اتصال کوتاه ابتدا ایزولاتور انتهایی باز شده و پس از آن دو طرف محل اتصال کوتاه باز می­گردد و در این موقع ایزولاتور انتهایی Reset و وصل می­گردد. در صورت وجود اتصال کوتاه مجدد ایزولاتور باز شده و سیگنال اتصال کوتاه به C.P فرستاده می­شود.

وضعیت جدا کننده:

1-    قبل از عمل­کرد پانل کنترل (C.P) (هنگام غیر فعال بودن) تمامی سوئیچ­ها باز هستند.(Power Off)

2-    در هنگام وصل پانل کنترل (Power On) به ترتیب سوئیچ­ها بسته شده و C.P عمل­کرد سوئیچ و وضعیت اتصال کوتاه را بررسی می­نماید.

3-    سوئیچ­ها به ترتیب از سوئیچ اولیه­ی اصلی (شماره­ی 1) بعد 2 و 3 و ... وصل و در انتها سوئیچ انتهایی اصلی بسته می­شود.  Sw1، Sw2 و S3 و S2 و  S­1 و در انتها Sw3. در صورتی­که در نقطه­ی A اتصال کوتاه رخ دهد ابتدا Sw1  باز شده و در این حالت اگر اتصال کوتاه باز هم باقی مانده باشد Sw3 و Sw2  باز می­شوند. هنگامی­که یکی از ایزولاتورها اتصال کوتاه را احساس کرد، سیگنال خطا را فرستاده، سپس سیگنال خطای اتصال کوتاه در C.P ظاهر می­شود و پس از آن کلیدهای 2 و 3 به ترتیب بسته می­شوند ولی کلید یک باز می­شود. (S1 و SC1)

اتصال کوتاه در نقطه­ی B:

سوئیچ­های S3 و S2 غیر فعال (باز) می­شوند تا اتصال مربوطه قطع گردد. هنگامی که رفع عیب صورت می­گیرد با Reset، سیستم ایزولاتور وارد مدار شده و فعال می­شوند. پیشنهاد می­شود بیش از 32 ایزولاتور در یک Loop استفاده نشود. و بین هر ایزولاتور بیش از 20 دتکتور نصب نگردد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

تجهیزات اعلام حریق از جمله حساس­ترین دستگاه­های اندازه­گیری و عملیاتی می­باشند و بر خلاف تکنولوژی روز که ارائه­ی وسایل بدون نیاز به تعمیرات و نگهداری را روز افزون نموده است، تجهیزات اعلام حریق بسیار نسبت به این امر حساس می­باشند.

هم­چنین با توجه به وظیفه­ی حساس و سنگین این سیستم و عدم ریسک پذیری آنان، عقل حکم بر حساسیت نسبت به عملکرد صحیح و به موقع آن­­ها دارد. در سیستم­های آدرس پذیر و هوشمند، نوع ساختمان داخلی تجهیزات، کمک به امر نگهداری می­نماید.در این نوع، آلارم­های مربوط به کثیفی دتکتورها (به  تفکیک)، عدم عملکرد شستی، آژیر و مدول­های واسطه به موقع انجام می­پذیرد و در روند پیگیری عدم عملکرد صحیح دتکتورها، همکاری دو جانبه­ی دتکتور و پانل باعث برپایش دائمی(monitoring) وضعیت هر دتکتور کرده و در هر لحظه تمامی حالات، قابل مشاهده و ثبت می­باشد.

اما در سیستم­های متعارف(Conventional) وضعیت هر زون تا حد خارج شدن یک دتکتور از مدار، پارگی خط ارتباطی و اتصال کوتاه خط قابل روئیت می­باشد و کثیفی دتکتور یا عدم عملکرد صحیح آن فقط با تست دوره­ای یا آلارم­های ارسال شده بر روی پانل معلوم می­گردد.

اما در پانل­های هر سه نوع سیستم، وضعیت عملکرد یا اشکالات موجود قابل رویت و قابل رفع تا حدودی می­باشد. موارد گفته شده در سیستم­های هوشمند و آدرس پذیر یکی از مزایای این نوع سیستم بوده و در انتخاب نوع بسیار موثر می­باشد.

 

 

نگهداری و تعمیرات اجزای مدار

مطالب ارائه شده­ی زیر برگرفته از دواستاندارد معتبر دنیا یعنی NFPA72 و BS 5839,Part 1 می­باشد. با توجه به حساسیت سیستم­های اعلام حریق، تمامی فالت­ها و آلارم­های ناخواسته­ی هر سیستم با توجه به نوع آلارم و زمان آن بایستی ثبت گردد تا در هنگام سرویس تجهیزات بتوان مورد اشکال را پیدا نمود و رفع کرد. البته تمامی پانل­های اعلام دارای حافظه­ی ثبت خطاها می­باشند ولی به علت این که امکان پاک نمودن این حافظه توسط افراد ناآشنا و یا قطع باطری­های پشتیبان و برق تغذیه وجود دارد، بهترین گزینه ثبت موارد می­باشد.

 

خطا یا آلارم

اصولا هر نوع اعلام حریق(به صدا در آمدن آژیر حریق) بدون وجود حریق واقعی را خطا یا آلارم می­گویند. البته این مورد به اشتباه آلارم کاذب (FAULT ALARM) اسم گذاری شده است. در اصل خطاها بر دو نوع می­باشد. اول آلارم­های ناخواسته، در این نوع آلارم­ها عاملی غیر از حریق باعث فعال شدن سیستم گردیده است. عواملی مانند دود سیگار، حرارت بخاری، دود ماشین و سرایت آن به دتکتورهای دود، خود باعث این امر می­گردند. دراین حالت عامل فعال شدن آژیر وجود داشته است اما این عامل حریق نبوده است.

در حالت دوم آلارم بر اثر اشتباه دتکتور یا شستی یا خود پانل به وجود آمده است. این حالت را آلارم کاذب می­گویند. عواملی هم­چون سوختن دتکتور، جریان باد، جریان­های گذرا در مدار کشف حریق بر اثر یا وجود عوامل گذرا و ... باعث آلارم کاذب می­گردند. (جریان­های گذرا بر اثر خاموش و روشن شدن تجهیزات هارمونیک­زا (لامپ فلورسنت ، هالوژنه، خورشیدی) اثر موبایل، UPS و ...خود باعث این امر می­گردند.

توجه: در روند سرویس و نگهداری از افراد متخصص و نمایندگی­های مجاز استفاده شود.

 

روند نگهداری و تعمیرات

بازدیدهای هفتگی:  در این بازدیدها از پانل اصلی اعلام حریق (FACP) بازدید شده و از صحت عملکرد نمایشگر، باطری و تغذیه اطمینان حاصل نمایید. در این بازدید درصدی از شستی­ها به صورت رندم تست گردند. چک شستی­ها به صورتی باشد که در یک پریود 6 ماهه تمامی آن­ها چک گردند. هم­چنین دفتر ثبت آلارم­ها بررسی شده و در صورت فعال شدن سیستم در گذشته، علت بررسی و مورد اشکال پیدا و رفع عیب گردد.

در مرحله­ی آخر، تمامی عملیات و شماره­ی تجهیزات سرویس شده ثبت گردد. نوع بازدید هفتگی با توجه به حساسیت محل، نوع تردد افراد، تعداد افراد موجود، تمیز بودن محل می­تواند از یک تا 4 هفته یکبار انجام پذیرد.

بازدیدها و فعالیت­های شش ماهه:

در این دوره تمامی اتصالات، کابل­ها، سیم­ها چک گردیده و صحت عملکرد آن­ها تایید می­گردد. آژیرها چک شده و از صحت و سلامت آن­ها اطمینان حاصل می­گردد. دتکتورهایی که در نواحی آلوده و اثر باد قرار دارند تمیزکاری شده و عملکرد آن­ها چک گردد. تمامی شستی­ها چک شده و برچسب تایید (CERTIFICATE) روی آن­ها نصب گردد. آژیر خارج از ساختمان، فلاشر و تمامی اجزای متصل به زون تست گردند. هم­چنین می­توان قسمتی از دتکتورهای متصل به هر زون را در این دوره تمیزکاری نمود.

تست­های سالیانه

تمامی دتکتورهای متصل به مدار هر پانل در یک پریود حداکثر سه ساله می­باید تمیزکاری و تست عملکرد گردند. این سرویس می­تواند تقسیم شده و در عملیات 6 ماهه، یک ساله یا یک سرویس سه ساله انجام پذیرد. نحوه­ی کار به صورتی است که در طول پریود سه ساله تمامی تجهیزات (دتکتور، شستی، آژیر، فلاشر، مدول­های واسطه و جداکننده­ها)کاملا چک گردند. در صورتی­که محل نصب تمامی یا قسمتی از دتکتورها آلوده باشد این پریود کاهش می­یابد. اما حق افزایش زمان سرویس وجود ندارد.LED (نشان­دهنده­های خارجی) نیز در پریودهای سالیانه چک می­گردد.

هم­چنین مدارات داخلی، بوردها و باطری­های پشتیبان برنامه در طول پریود سالیانه طبق دستورالعمل سازنده تمیزکاری و چک می­گردند و در صورت نیاز باطری­های پشتیبان (نیکل کادمیم یا لیتیم) تعویض گردد.

تست حساسیت

تست حساسیت دتکتورها به نحوی است که دتکتورهای حرارتی غیر قابل Reset توسط تستر مربوطه و دتکتورهای دمای ثابت و متناسب با افزایش دما توسط حرارت کنترل شده و یا تستر چک حساسیت (عملکرد دمائی) می­گردند. هم­چنین در دتکتورهای دودی، توسط دستگاه (تستر مربوطه) حساسیت ثبت شده در پشت دتکتور یا منوال آن (درصد حساسیت سه یا چهار یا پنج درصد) ثبت می­گردد.

در تست حساسیت ابتدا به ساکن در هنگام نصب تجهیزات و سپس یکسال پس از نصب و پس از آن هر 4 سال یکبار این عملیات انجام و بر روی دتکتور برچسب تایید و تاریخ نصب می­گردد. هم­چنین باطری اصلی سیلد اسید در طول پریود در اکثر 4 سال تعویض می­گردد. در صورتی­که دمای نگهداری بیش از 25 درجه­ی سانتی­گراد و یا تعداد تخلیه­ی کامل 4 بار باشد این زمان تقلیل می­یابد.

حداکثر زمان استفاده از هر د تکتور بین 8 تا 10 سال می­باشد. پس از انقضای این زمان دتکتور مربوطه حتی اگر سالم باشد بایستی تعویض گردند. در طول هر سرویس، سرویسکار بایستی برچسب تایید و تاریخ و مهر بر روی آن نصب و در دفتر مخصوص محلی ثبت نماید. شماره­های تماس سرویس­کار در محل FACP نصب گردد و امکان حضور سریع سرویس­کار مهیا باشد.

توجه: در هنگام انجام سرویس­ها و احتمال به صدا در آوردن آژیر خطر، تمامی افراد مستقر در ساختمان از قبل اطلاع یافته و امکان هر گونه خطر پیش­بینی گردد.

با توجه به امکانات سیستم­های هوشمند، در صورتی که اعلام کثیفی دتکتور یا معیوب بودن تجهیزی قبل از رسیدن موعد سرویس اعلام شد، سرویس­کار از طریق مسئول ساختمان سریعا به محل مراجعه و رفع اشکال نماید. تاریخ سرویس قبلی و بعدی با خط درشت بر روی پانل نصب گردد.

تمامی عملیات سرویس­­کار بر روی پانل­های اصلی، تکرار کننده­ها و تلفن کننده­ی خودکار، علاوه بر موارد فوق، طبق توصیه­ی سازنده انجام پذیرد و موارد seft test، چک باطری، چک برنامه، چک وایرینگ­ها پس از انجام در دفتر محلی ثبت گردد. هم­چنین نام سرویس­کار، نام شرکت، ساعت مراجعه نیز منظور گردد. بهترین گزینه در سرویس تجهیزات تهیه­ی جدول و تیک زدن هر مورد است.

 

هشدار کاذب

یکی از مشکلات سیستم­های اتوماتیک اعلام حریق، ارسال هشدارهای اشتباه و نادرست است که موجب دردسرهای زیاد شده و در صورت تکرار زیاد، سیستم را تبدیل به چوپان دروغگو می­کند. طی سال­ 2001 در انگلستان، 481100 هشدار خطا ثبت شده است که 279800 پیام، مربوط به عمل­کرد نادرست تجهیزات و 74100 مورد آن مربوط به استفاده­ی نادرست و مغرضانه از تجهیزات بوده است.

پیام­های خطا را می­توان در پنج گروه طبقه­بندی کرد:

-       هشدارهای خطای ناشی از انجام کارهای معمولی مانند پخت و پز، دود سیگار، گرد و غبار، حشرات و سایر مواردی از این قبیل.

-       هشدارهای خطای تجهیزات ناشی از بروز عیب در شبکه.

-       هشدارهای خطای ناشی از اقدامات مغرضانه مانند شکستن شیشه­های شستی­های اعلام حریق و یا ایجاد دود برای به صدا درآوردن آژیرها از روی عناد و آزار رساندن.

-       هشدارهای خطای ناشی از نیت خیرخواهانه و خوب، اما عجولانه. در این حالت ممکن است شخص یا اشخاصی با مظنون شدن به شرایط خاص و متحمل شدن دانستن حریق یا بروز آن، اقدام به شکستن شیشه­ی شستی­های اعلام حریق کنند.

-       هشدارهای خطای ناشناخته و نامعلوم که در هیچ یک از مقولات فوق نمی­گنجد، شایع­ترین موارد بروز هشدارهای خطای مربوط به نصب نادرست و نامناسب تجهیزات است. و عدم نگهداری از تجهیزات نیز می­تواند عامل دیگری در افزایش هشدارهای نادرست و دروغین باشد.

هر یک از عوامل زیر می­توانند منجر به اعلام هشدار نادرست شوند:

-       آشپزی و پخت و پز و بخارهای ناشی از آن

-       بخار آب و رطوبت زیاد

-       دود سیگار

-       گرد و غبار

-       حشرات

-       اسپری­های مختلف

-       دود ناشی از برخی فعالیت­های خارج از ساختمان مانند آتش­بازی و غیره

-       برشکاری، جوشکاری و عملیات مشابه

-       دودهای نمایشی مانند جلوه­هایی که در تئاتر استفاده می­شود.

-       دستگاه­های بخور و همین­طور روشنایی چون شمع یا چراغ­های نفت سوز.

-       پارازیت­ها و تداخل­های الکترومغناطیسی

-       نوسان زیاد دما

-       تغییر کاربری فضاها بدون در نظر گرفتن شرایط طراحی اولیه­ی سیستم اعلام حریق

-       عدم تناسب دتکتور با محل و مکان مورد نظر

-       آزمایش و سرویس تجهیزات بدون غیر­فعال نمودن سیستم

-       آسیب­های تصادفی یا مغرضانه

 

برای کاهش هشدارهای خطا می­توان به سه روش زیر عمل نمود:

-       کاهش حساسیت دتکتورها که به طور مطلق چندان کار درستی نیست مگر آن­که حساسیت آن­ها بیش از مقدار مورد نیاز باشد.

-       به­کار گیری سیستم تایید هشدار که به خودی خود نوعی تاخیر زمانی را ایجاب می­کند. در این سیستم، قسمت هشدار مدت زمانی را منتظر می­ماند (معمولا 30 ثانیه) تا گزارش ارسالی از سوی دتکتور توسط تابلوی کنترل مرکزی تایید شود.

-       استفاده از سیستم­های پیشرفته­تر مانند تجهیزات آدرس­پذیر و هوشمند. در میان سیستم­های سه­گانه­ی متعارف، آدرس­پذیر و هوشمند، سیستم اخیر تقریبا بدون اعلام خطاست، مگر آن­که عوامل انسانی و یا طراحی نادرست موجب آن گردند.

به هر اندازه شبکه­ی اعلام حریق گسترده­تر و وسیع­تر باشد، احتمال ارسال هشدارهای خطا نیز افزایش می­یابد. در سیستم­های متعارف با 40 دتکتور یا کمتر، ارسال دو پیام خطا در سال طبیعی و معمولی تلقی می­شود و بر همین اساس به ازای هر 20 دتکتور یک پیام خطا در سال معمول است.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

این چراغ­ها با نور ثابت یا چشمک زن (Flash) و هم ­چنین به صورت ثابت یا گردان ساخته شده­اند و معمولا به رنگ قرمز هستند و در دو محل نصب می­شوند:

الف) در پاگردهای راه­پله یا در راهروها:

در پاگردهای راه­پله یا در راهروها  چراغ­های فلاشری نصب می­گردند که موازی با آژیرها بسته شده­اند و همراه آژیر به کار می افتند و به آن­ها چراغ Strobe Light می­گویند. افراد ناشنوا در ساختمان با دیدن نور این چراغ­ها می­­توانند متوجه بروز حریق بشوند یا در صورت از کار افتادن احتمالی آژیرها این چراغ­ها بروز حریق را مشخص می کنند. بعضی از این چراغ­ها ممکن است با آژیر یکجا باشند. تصویر چند نمونه از آن­ها را می­بینید:

 

ب) در بالای سردرب واحدها یا اتاق­ها:

ممکن است در بعضی مواقع خود زون دارای قسمت­های متعددی باشد و هنگام بروز حریق نیاز به تشخیص دقیق­تر محل حریق داشته باشیم. مثلا در آپارتمان­هایی که هر طبقه یک زون می­باشد و خود دارای چند واحد است و یا در هتل­ها که اتاق­های متعددی در هر طبقه وجود دارد برای تشخیص دقیق محل حریق از چراغ Remote Indicator  استفاده می­گردد. این چراغ­ها بالای درب هر واحد نصب می­شود و تغذیه­ی مثبت آن از مثبت منبع تغذیه و منفی آن از پایه­ی مخصوص چراغ ریموت در دتکتورهای آن واحد می­باشد. این پایه روی دتکتور با حرف R مشخص می­شود. در صورت عمل کردن دتکتور این چراغ نیز روشن می­شود.

 

شدت روشنایی چراغ­های هشدار دهنده معمولا بین 15-177 cd است و ولتاژ کار آن­ها 12-24V است

اغلب لامپ­های مورد استفاده در چراغ­های هشدار دهنده از نوع گزنون چشمک زن هستند که نرخ ضربان آن­ها بین 1 تا 3 بار در ثانیه (1-3 Hz) است.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

آلارم­ها بر دو نوع می­باشند:

1-صوتی (آژیر، بوق یا سیرن)

2- نوری (فلاشر یا چراغ گردان)

پیشنهاد می­شود در محل­های پر سر و صدا قدرت آژیر 90db و هر زون آتش یک زون آلارم داشته باشد.(پیشنهاد سازنده)

در هر زون کشف حریق (حفاظتی) حداقل یک سیستم اعلام نصب گردد. سیستم آژیر در راه­پله، انباریها و تمامی محل­ها قابل شنیدن باشد. جهت هدایت ماموران آتش­نشانی نصب سیستم اعلام شامل آژیر و چراغ دوره گرد نیاز می­باشد. در ساختمان­های مسکونی حداقل صدای آژیر 65db و در اتاق خواب 75db لازم است. در سالن­های بزرگ، جهت آژیرها نبایستی در یک امتداد باشد. تمام آژیرهایی که در یک ساختمان به کار می­روند باید دارای صدای یکنواخت و یکسان باشند و از همه جای ساختمان صدای آژیر شنیده شود.

درب ضد حریق 30db و درب استاندارد 20db و درب­های معمولی حداکثر 10db از شدت صدا می­کاهد. نرخ کاهش صدا طبق جدول حدود 3db بر متر می­باشد. افت ولتاژ مجاز برای آژیرها حداکثر 10% است. نوع معمول آژیرها 95db و 105db می­باشد. محل نصب بدون مانع و از زیر سقف حداکثر 20 سانتی­متر پیشنهاد می­شود.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

در حالت معمول، پانل با فرستادن یک جریان معکوس در مدار آژیرها مشترک (General) عملکرد مقاومت انتهایی را چک می­نماید. (مطابق شکل)

در این حالت به علت وجود دیود معکوس از مدار آژیر جریانی عبور نمی­کند. ساختار بعضی از پانل­های متعارف به نوعی است که علاوه بر آژیر مشترک، هر زون دارای یک خط آژیر مستقل نیز هست. اما سیستم­های آدرس­پذیر و هوشمند آژیر جزئی از مدار حلقوی می­باشد که جهت فعال شدن آن، پانل کد مخصوص آن­ را فرستاده و آژیر مربوطه فعال می­شود. با این سیستم می­توان آژیر خاص مثلا فقط طبقه­ی چهارم فعال شده و سیستم می­تواند پس از مدت زمانی مابقی طبقات را با برنامه­ی خاص فعال سازد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

هر سیستم اعلام حریق دارای یک مدار صوتی اعلام حریق (آژیر) می­باشد. که به وسیله­ی دیودهایی همیشه چک می­گردند تا مبادا قطعی در مدار به وجود آید.

آژیرها وسایل خبری صوتی هستند که هنگام بروز حریق به صدا در می­آیند. ساختمان آن­ها الکترونیکی بوده و معمولا پلاریزه (دارای مثبت و منفی) می­باشند. نصب آن­ها به صورت سقفی یا دیواری می­­باشد. حداقل صدای آژیر باید 65 دسی­بل یا 50 دسی­بل بیشتر از صداهای محیط باشد. مقدار قدرت صدا برای استراحت­گاه­ها 75 دسی­بل می­باشد. در صورتی­که آلودگی صوتی یا حجم وسیع محل حفاظت، امکان شنیدن صدای آژیر را برای تمام پرسنل ممکن نسازد، افزایش تعداد آژیرها و بالابردن توان آن بایستی مراعات شود. در مکان­های پر سر و صدا به ازای هر 30 ثانیه اعلام بایستی 5db توان آژیر زیادتر شود. در محل­هایی که افراد ناشنوا تردد دارند استفاده از چراغ دور گرد یا فلاشر نیاز می­باشد. در محل­هایی که درب­های بسته وجود دارد (مثل ادارات) حداقل توان آژیر بعد از عبور از درب 75db باشد.صدای آژیر می­بایست منحصر به فرد بوده، یعنی از صدای آژیر خطر سرقت یا ناهار و ... متمایز باشد. در پانل­های جدید جهت مرسوم (Conventional) جهت اطمینان بیشتر از مدارات دوبل (دو مدار آژیر) استفاده می­گردد. استفاده از مدار انتهایی جهت جلوگیری از قطعی مدار ضروری است

 معمولا صدای آژیرهای ساخته شده در فاصله­ی یک متری حدود 100 دسی­بل است. معمولا به همراه بعضی از آژیرها  چراغ فلاشر هم  تعبیه می­شود تا در صورت پر سر و صدا شدن محیط و شنیده نشدن صدای آژیر چراغ فلاشر افراد را متوجه بروز حریق بنماید. تغذیه­ی آژیرها معمولا 24 ولت DC می­باشد و هنگام آلارم جریان حدود 160 میلی­آمپر می­کشند ولی در حالت عادی جریان آن­ها چند ده میلی آمپر است. در محیط­های پر سر و صدا (محیط­های کارگاهی و صنعتی) از آژیرهای موتوردار(Siren) استفاده می­شود که فرکانس خروجی 1000 تا 1800 هرتز را دارند و صدای قوی تولید می­کنند. رنگ آژیرها معمولا قرمز می­باشد

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

برای نصب یک دتکتور ابتدا باید پایه­ی متناسب با نوع دتکتور نصب شود و سیم­کشی روی آن انجام پذیرد. سپس دتکتور روی پایه جا زده شود. بر روی پایه­ی دتکتور پیچ­های اتصال برای تغذیه­ی ورودی منفی و مثبت و دو پیچ اتصال برای اتصال به دتکتور بعدی و یا مقاومت انتهای خط (EOLR) وجود دارد. هم­چنین ممکن است یک پیچ اتصال نیز برای منفی چراغ ریموت اندیکاتور وجود داشته باشد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

جهت تست دتکتورهای شعله معمولا نمی­توان از خود شعله استفاده نمود (ابعاد شعله و و جود آن در بعضی از سایت­ها مشکل آفرین است). به خاطر همین از شبیه­ساز (Simulator) استفاده می­شود.

شبیه­ساز بر دو نوع است:

1- شبیه­ساز   IR /IR /IR -IR /IR -IR با تشعشات مشابه

2- شبیه­ساز UV/IR

این شبیه­سازها از فاصله­ی 9 تا 12 متری می­توانند تشعشع مورد نظر را به دتکتور بفرستد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

در انتخاب نوع دتکتور شعله می­بایست سوالات زیر مطراح شود:

1-    چه محیطی را می­بایست حفاظت کنیم؟

2-    شعله با چه پایه(بیس)اتفاق خواهد افتاد؟

3-    چه ابعادی از یک محوطه را می­بایست محافظت کنیم؟

4-    چه نوع تشعشع اضافه­ی دیگر ممکن است در محیط وجود داشته باشد؟

5-    چه چیزی ممکن است از دید دتکتور و محوطه­ی حفاظت جلوگیری نماید؟

(مثل وجود پارتیشن، سیستم تهویه­ی هوا و ... )

6-    سرعت پاسخ به شعله در دتکتور و سیستم مرتبط چقدر خواهد بود؟ مثلا دتکتور UV تا 10 میلی­ثانیه و IR یک تا پنج ثانیه (بدون تاخیر تعمدی جهت جلوگیری از اشتباه)

درست است که پاسخ به سوالات فوق ممکن است نوع دتکتور رامشخص نماید ولی بهتر است با سازنده هم مشورت نمایئد.

ممکن است دتکتور با رنج­های مختلف وجود نداشته یا در دسترس نباشد.

به این نکات توجه شود:

1-    باند فرکانس: هر چه باند فرکانس (یا طول موج) وسیع­تر باشد خطا بیشتر است.

2-    رنج: درچه فاصله­ای شعله کشف می­شود.

3-    زاویه­ی دید: در چه فاصله­ای و چه زاویه­ای دتکتور شعله را می­بیند؟

4-    مخروط دید: تقریبا تمامی دتکتورها زاویه­ی مخروطی حداقل 90 درجه را دارا هستد.

5-    آیا دتکتور می­تواند در محل تعمیر و نگهداری شود یا بایستی به کارخانه فرستاده شود؟

6-    آیا ساختمان دتکتور برای نصب در این محل مناسب است؟

7-    آیا دتکتور سیستمی برای مقابله با یخ­زدگی دارا می­باشد؟

8-    آیا دتکتور تفاوت بین حریق و پدیده­های عجیب دیگر را دارا می­باشد؟

9-    آیا سیستم ثبت اطلاعات و خروجی مناسب دارد؟

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

دتکتورهای شعله به چهار طریق متصل می­شوند:

-       اتصال به تنهائی

دراین فرم دتکتور به وسیله­ی رله­ آلارم به خارج می­فرستد. دراین اتصال ساده در هنگام وقوع شعله، LED روی دتکتور روش و محل را نشان می­دهد. این حالت ساده­ترین نوع می­باشد.

-       پانل اعلام حریقPanel  Fire Alarm

در این حالت دتکتور یک زون مجزا یا یک زون مشترک با دتکتورهای Spot و MCP به FCP متصل و آلارم­های صادره از طریق این پانل منتشر می­شوند. در این حالت منبع تغذیه در سیستم آلارم (صوتی و ... ) از طریق این پانل فعال و دتکتور دائما مانیتورینگ می­شود. این سیستم می­تواند به دتکتورهای دیگر هم متصل شود.

-       پانل کنترل اصل Main Control Panel (MCP)

در این حالت دتکتور به قسمت مخصوص وصل می­گردد(این از مزایای MCP می­باشد که دتکتور Flame را به تنهایی تغذیه می­کند.)

-       سیستم پایش Monitoring System

دراین سیستم معمولا دتکتور جریان 4 تا 20 میلی­آمپر را در حالت نرمال، به سیستم مانیتورینگ ارسال می­کند. این جریان در هنگام حریق افزایش یافته و سیستم مانیتورینگ بر اساس آن اعلام حریق می­نماید.

-       تشخیص نوع و محل نصب دتکتور بستگی کامل به عوامل محیطی و مواد تشکیل دهنده (Property) در سایت دارند. طراحی سیستم اعلام حریق در صورتی­که شناسائی تمامی عوامل انجام نشده باشد، در عمل کار ضعیفی خواهد بود. این عوامل شامل:

1-    زاویه­ی دید دتکتور

2-    رنج عمل­کرد

3-    وجود اجسام مزاحم مانند تیرهای اصلی، چرثقیل­ها، پایه­ها و ایرکاندیشن­

4-    بررسی تمامی مکان­های قابل احتراق که بایستی به وسیله­ی دتکتور پوشش داده شوند.

5-    بررسی تمامی مکان­هائی که در هنگام پوشش جزو نقاط کور می­باشند.

6-    بهترین ارتفاع نصب دتکتور (جزو موضوعات مهم).

در طراحی بهترین مکان نصب دتکتورها نقطه­ای است که در آن تمام موارد فوق در نظر گرفته شده باشد. در هنگام نصب تجربه نقش مهمی را ایفا می­نماید.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

این دتکتور از ترکیب سه دتکتور مادون قرمز می­باشد که یکی از دتکتورها مربوط به دریافت تشعشعات مادون قرمز در طول موج 4.3 تا 4.4 میکرومتر مربوط به CO­2 و دو سنسور دیگر یکی انرژی ساتع شده از اطراف شعله و با طول موج مشخص و دیگری اجسام داغ در محدوده­ی شعله را اندازه­­گیری می­کند.(این دو سنسور معروف به back ground یا black body می­باشند) و یک پروسسور نسبت تمامی این تشعشعات را سنجیده و از فالت کاذب جلوگیری می­نماید. هنگامی­که تمامی منطق فازی لاجیک دال بر وجود حریق شد، این پروسسور اعلام حریق می­نماید. در بعضی از این دتکتورها یکی از سنسورها مقدار نور متشعشع شده از حریق را دریافت و پروسس انجام می­پذیرد.(سنسور سیلیکونی نوری).

این دتکتور برد بسیار بالایی دارد و شعله را در فاصله­ی 60m  را کشف می­نماید. هیچ نوع فالتی را نمی­توان از

این دتکتور از ترکیب سه دتکتور مادون قرمز می­باشد که یکی از دتکتورها مربوط به دریافت تشعشعات مادون قرمز در طول موج 4.3 تا 4.4 میکرومتر مربوط به CO­2 و دو سنسور دیگر یکی انرژی ساتع شده از اطراف شعله و با طول موج مشخص و دیگری اجسام داغ در محدوده­ی شعله را اندازه­­گیری می­کند.(این دو سنسور معروف به back ground یا black body می­باشند) و یک پروسسور نسبت تمامی این تشعشعات را سنجیده و از فالت کاذب جلوگیری می­نماید. هنگامی­که تمامی منطق فازی لاجیک دال بر وجود حریق شد، این پروسسور اعلام حریق می­نماید. در بعضی از این دتکتورها یکی از سنسورها مقدار نور متشعشع شده از حریق را دریافت و پروسس انجام می­پذیرد.(سنسور سیلیکونی نوری).

این دتکتور برد بسیار بالایی دارد و شعله را در فاصله­ی 60m ( 1 sq) را کشف می­نماید. هیچ نوع فالتی را نمی­توان از  IR/IR/IR  انتظار داشت، منابع X-Ray، جوش­کاری، black body، کرونا و ... این دتکتور نسبت به انواع دیگر بسیار مطلوب جامع و خالی از اشتباه با برد بالا می­باشد.

انتظار داشت، منابع X-Ray، جوش­کاری، black body، کرونا و ... این دتکتور نسبت به انواع دیگر بسیار مطلوب جامع و خالی از اشتباه با برد بالا می­باشد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

بررسی کامل شعله با پایه­ی هیدروکربن نشان داد که در این شعله­ گاز CO2 متصاعد شده از اثر سوختن دارای IR تولیدی در رنج 4.3 تا 4.4 میکرومتر می­باشد.

هم­چنین با بررسی­های بیشتر در طیف 0.9 تا 3 میکرون (IR متساعد شده از انرژی خود شعله) مقادیر عظیمی IR وجود دارد.

دتکتور  IR/IR  که می­تواند جهت سوختن مواد با پایه­ی هیدروکربن از پروسس دو طیف 4.3 تا 4.4 میکرون و 0.9 تا 3 میکرون که در اصل نسبت سنجی یا تفاضل سنجی می­نماید. (طیف 0.9 تا 3 میکرون بسیار حجیم می­باشد.) و هم­چنین وجود یک پروسسور که از وجود خطا در فضای حفاظتی می­کاهد، استفاده نماید. این دتکتور نسبت به انواع قبل برد و قابلیت اطمینان بیشتری دارد. دتکتورهای IR/IR برای طیف­های 0.8 تا 1 میکرون و 14.7 تا 16 میکرون هم طراحی و ساخته می­شوند.

اساس کار:

1-    آنالیر فیلکرها

2-    اندازه­گیری تشعشع و طول موج دریافتی

3-    نسبت سنجی بین دو سیگنال رسیده از دو سنسور مادون قرمز

در این دتکتور بیس تشعشع 4.3 تا 4.4 میکرون ناشی از CO می­باشد. برد مطلوب این دتکتور 20 متر جهت (2sq ft2 ) شعله خواهد بود.

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

دو تیپ دتکتور مادون قرمز وجود دارد:

1-    تک فرکانس

2-    طیف وسیع

در مدل طیف خاص حساسیت دتکتور بر روی طول موج  که طول موج تشعشعی تمامی سوخت­های هیدروکربن (پایه­ی هیدروکربن) است تنظیم شده است. انتخاب دامنه­ی 4.4 میکرون برای دتکتورهای IR و مزیت برجسته به همراه دارد.از یک سو تشعشعات منتتشره­ی آتش­های ناشی از این نوع سوخت­ها (هیدروکربنی) در همین پهنا قرار دارند و از سوی دیگر تشعشعات مادون قرمز خورشید در چنین دامنه­ای توسط جو زمین جذب می­شود. فیلکر حریق که بین 1 تا 30 هرتز می­باشد در این دتکتور به وسیله­ی یک فیلتر جذب می­گردد. سرعت زیاد 30 میلی­ثانیه نسبت به حریق، مقاومت در مقابل گرفتگی مانند گرد و غبار و روغن، مانند غیر حساس بودن در مقابل نور خورشید (تشعشع خاص ارسالی از خورشید به وسیله­ی جو زمین جذب شده است) و عدم حساسیت در مقابل جوشکاری، نور، X-Ray، جرقه، پدیده­ی کرونا از مزایای این دتکتور است.

این دتکتور برای حریق با پایه­ی غیر هیدروکربن مناسب نمی­باشد. نسبت به رطوبت، آب، یخ و منابع گرم (black body) حساس می­باشد و در عمل­کرد آن احتمال فالت وجود دارد.

دتکتور طیف وسیع مادون قرمز، دتکتور با حساسیت کم می­باشد که در رنج (طول موج) وسیع جهت حریق­های متفاوت استفاده می­شود ولی دچار فالت فراوان می­باشد که عملا غیر قابل استفاده است. سنسورهای مادون قرمز معمولا از جنس باریم، استرانیوم، تیتانیوم ساخته می­شود و IR دریافتی را تبدیل به جریان و پس از عبور از فیلترهای الکترونیکی جریان با فرکانس خاص عبور نموده و وارد سیستم تشخیص می­شود تاخیر چند ثانیه­ای می­تواند از بروز خطا در این دتکتور تا حدی جلوگیری نماید.(6ثانیه)

 

بررسی حداکثر فاصله­ی کشف دتکتورهای IR

فاصله­ی 15 متر در دمای 1300درجه­ی کلوین و سطح شعله­ی 1 فوت مربع

فاصله­ی 5 متر در دمای 700 درجه­ی کلوین و سطح شعله­ی 1 فوت مربع

دتکتور UV/IR

وجود چند اشکال در دتکتور UV، IR و هم­چنین داشتن مزایای زیاد از قبیل سرعت، دقت، برد زیاد، سازندگان را بر آن داشت تا از ترکیب این دتکتور جهت رفع معایب و دقت عمل­کرد استفاده نمایند

 

همان­طور که می­دانید شعله­ها با پایه­ی هیدروکربن در دو طیف مادون قرمز با طول موج 4.3 میکرومتر و فیلکر 1 تا 30 هرتز و اشعه­ی ماورای بنفش با طول موج 0.2 تا 0.3 میکرومتر تشعشع قابل توجه دارند. ترکیب دتکتور UV/IR جمع دو دتکتور UV و IR و اندازه­گیری فیلکر به صورت And و با سیستم پروسسور با منطق فازی – لاجیک جهت تشخیص به موقع و جلوگیری از اشتباه می­باشد. طیف عملکرد دتکتور دو تایی UV/IR قابلیت اطمینان بالاتری نسبت به دتکتورهای قبلی دارد.

این دتکتور در تشخیص حریق هیدروژن که مقادیر زیادی اشعه­ی ماورای بنفش و کمی مادون قرمز تولید می­نماید، نسبت دو طیف تشعشع را نسبت به هم می­سنجد و در صورتی­که این نسبت طبق تنظیم اولیه باشد اعلام حریق می­نماید.

 

تشخیص شعله­ی زغال:

در این تشعشعات اشعه­ی ماورای بنفش کم و مادون قرمز زیاد می­باشد در صورتی­که درصد UV/IR اول نمی­تواند این نسبت را داشته باشد. می­توان این دتکتور را برای حریق زغال به صورت خاص تنظیم نمود(نسبت خاص UV/IR)

 

منابع خطا:

در این دتکتور وجود جرقه، نور، کرونای ولتاژ بالا، جوشکاری، IR منابع داغ لامپ هیدروژن، هالوژنه و غیره به تنهایی نمی­تواند خطا ایجاد کند. عامل خطا تنها هنگامی پیش می­آید که یک منبع اشعه­ی ماورای بنفش قوی مثل جوشکاری هم­زمان با جرقه (منبع IR یا اجسام داغ) فعال شوند. در این دتکتور UV با طول موج نور خورشید در کنار فیلیکر مربوط به یک منبع IR که ممکن است از حرکت یک جسم یا یک نفر در جلو جسم داغ به وجود آید عامل خطا می­باشد.

هم­چنین X-Ray و جوشکاری یا سطوح داغ و اشعه­ی ماورای بنفش ممکن است خطا به همراه داشته باشد.

 

محدودیت­ها

برای شعله­های کربنی­(زغال) توصیه نمی­شود. گازها، بخارات باعث کور شدن سنسور UV آن می­گردند. این دتکتور نسبت به شعله­های هیدروکربن(مایع، گاز، جامد) فلزات (منیزیم)سولفور، هیدروژن، هیدرازین و آمونیاک حساس می­باشد. سرعت عمل­کرد این دتکتور زیر 500 میلی­ثانیه است

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

اشعه­ی ماورای بنفش دارای طول موج 1000 تا 4000 آنگستروم می­باشد. طول موج ماورای بنفش رسیده از خورشید به زمین حدود 2800 آنگستروم می­باشد که در هنگام عبور از جو زمین جذب می­گردد. با بررسی­های انجام شده معلوم گشته معمولا تمامی حریق­ها تشعشع UV بین 1800 تا 2500 آنگستروم تولید می­کنند. (دامنه­ی حس­گرها حدودا در همین بازه یعنی 1800 تا 2500 آنگستروم قرار دارد.) دتکتورهای ساخته شده­ی اشعه­ی ماورای بنفش (حساس به اشعه­ی ماورای بنفش متساعد شده از شعله) نسبت به شعله­ی پایه­ی هیدروکربن-هیدروژن-فلزات بسیار حساس بوده و درسرعت حداکثر 10 میلی­ثانیه شعله را کشف می­نمایند. این دتکتور نسبت به اشعه­ی ماورای بنفش خورشید غیر حساس است.

سرعت بالا و عکس­العمل نسبتا خوب در فاصله­ی زیاد (برد بالا) از مزایای این دتکتور است. این دتکتور نسبت به جوش­کاری با طول موج بلند حساس نیست. اما X-Ray، جوشکاری با نور مرئی، جرقه، کرونا و وجود بعضی از گازها درعملکردش اختلال به وجود می­آورد. هم­چنین معمولا نور لامپ­های جیوه­ای فشار پایین و لامپ­های خورشیدی ممکن است ایجاد آلارم کاذب نماید. این دتکتور مخصوص نصب در سایت­ها می­باشد، اما به علت وجود شرایط آلارم کاذب در سایت­ها، نصب آن در سایت­های مسقف بهتر است

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

 به طوری که هر نوع شعله­ای خواص زیر را دارا می­باشد.

1- تولید گاز CO2 با حجم زیاد و دمای بالای 500 درجه­ی سانتی­گراد.

2- تولید بخار  (H2O) با حجم زیاد و دمای بالای 100 درجه­ی سانتی­گراد.

3- تولید مقادیر گازهای غیر قابل اشباع مانند گاز CO که حجم آن بستگی به دمای شعله و درصد اکسیژن دارد.

4- وجود اجسام داغ (black body) در اطراف شعله.

5- وجود نور خیره کننده و دمای بالای خود شعله.

 

از سه طریق می­توان یک شعله را احساس و اندازه­گیری کرد.

1-    گرمای ناشی از شعله به وسیله­ی دتکتور حرارتی.

2-    انرژی ناشی از شعله، به وسیله­ی تغییرات مقادیر وزن هیدروکربن­ها و تبدیل آن به انرژی.

3-    تشعشع ناشی از شعله به وسیله­ی دتکتورهای شعله.

 

این دتکتورها با استفاده از سنسور گیرنده­ی اشعه­ی ماورای بنفش شعله­ی آتش یا اشعه­ی مادون قرمز آتش را بسیار سریع تشخیص می­دهند. در دو نوع قابل نصب برای فضای داخلی (Indoor) و فضای خارجی (Outdoor) موجود می باشد و ولتاژ کار آن­ها 12 الی 30 ولت DC است زاویه­ی دید آن­ها نیز 120 درجه می­باشد

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

در دتکتورهای دیجیتال برنامه­های پیشرفته­تری وجود دارد. در این نوع جدید دتکتور، در ساختمان داخلی کابل به جای موارد قبلی از فیبر نوری استفاده شده است که طول کابل 5 کیلومتر افزایش می­یابد. هنگامی که در یک نقطه در طول کابل، درجه حرارت بیشتر از محل­های دیگر شود، نور ارسال شده در آن نقطه از کابل شکسته شده و برگشت پیدا می­کند. در این حالت دتکتور از زمان رفت و برگشت جهت پیش­بینی محل حریق استفاده می­کند. دقت این نوع سیستم در حد چند سانتی­متر اختلاف می­باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

 

در نوع گازی (Line Type Heat Detector) از یک دتکتور (فشار سنج) و لوله­ی مسی با طول 20 تا 130 متر استفاده می­شود، که فشار گاز لوله، شرایط و محیط را بیان می­کند.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   |